رومی»دیوان شمس»غزلیات»غزل شمارهٔ 297غزل شمارهٔ 297شاعر: رومیوزن: مفعول مفاعلن فعولن (هزج مسدس اخرب مقبوض محذوف)قافیہ: بصنف: غزلصداکار: پری ساتکنی عندلیبآڈیوپری ساتکنی عندلیبخود کار اسکرولآغازاختتامآڈیوپری ساتکنی عندلیبخود کار اسکرولآغازاختتامToggle stanza 11نقل کریںای در غم تو به سوز و یارببگریسته آسمان همه شب2نقل کریںگر چرخ بگرید و بخنددآن جذبه خاک باشد اغلب3نقل کریںاز بس که بریخت اشک بر خاکشد خاک ز اشک او مطیب4نقل کریںاز گریه آسمان درآمدصد باغ به خنده مذهب5نقل کریںمن بودم و چرخ دوش گریاناو را و مرا یکیست مذهب6نقل کریںاز گریه آسمان چه رویدگلها و بنفشه مرطب7نقل کریںوز گریه عاشقان چه رویدصد مهر درون آن شکرلب8نقل کریںآن چشم به گریه میفشاردتا بفشارد نگار غبغب9نقل کریںاین گریه ابر و خنده خاکاز بهر من و تو شد مرکب10نقل کریںوین گریه ما و خنده مااز بهر نتیجه شد مرتب11نقل کریںخاموش کن و نظاره میکناندر طلب جهان و مطلب◆اگلی / پچھلی نظمپچھلی نظممخسب ای یار مهمان دار امشبکه تو روحی و ما بیمار امشبرومی»دیوان شمس»غزلیات»غزل شمارهٔ 296اگلی نظمآه از این زشتان که مهرو مینمایند از نقاباز درونسو کاهتاب و از برونسو ماهتابرومی»دیوان شمس»غزلیات»غزل شمارهٔ 298آڈیوصداکار منتخب کریںپری ساتکنی عندلیبآڈیو چلائیں0:000:00ماخذفارسی متن کا ماخذ: گنجورآڈیو کا ماخذ: گنجور
اگلی نظمآه از این زشتان که مهرو مینمایند از نقاباز درونسو کاهتاب و از برونسو ماهتابرومی»دیوان شمس»غزلیات»غزل شمارهٔ 298