رومی»دیوان شمس»رباعیات»رباعی شمارهٔ 1272رباعی شمارهٔ 1272شاعر: رومیوزن: مفعول مفاعیل مفاعیل فعل (وزن رباعی)قافیہ: وشباشمصنف: رباعیآغازاختتامآغازاختتامToggle stanza 111نقل کریںگاه از غم دلبران بر آتش باشمگاه از پی دوستان مشوش باشم22نقل کریںآخر بچه خرمی زنم راه نشاطآخر به کدام دلخوشی خوش باشم◆اگلی / پچھلی نظمپچھلی نظمقومیکه چو آفتاب دارند قدومدر صدق چو آهنند و در لطف چو مومرومی»دیوان شمس»رباعیات»رباعی شمارهٔ 1271اگلی نظمگاهی ز هوس دست زنان میباشمگاه از دوری دست گزان میباشمرومی»دیوان شمس»رباعیات»رباعی شمارهٔ 1273◆ماخذفارسی متن کا ماخذ: گنجور
پچھلی نظمقومیکه چو آفتاب دارند قدومدر صدق چو آهنند و در لطف چو مومرومی»دیوان شمس»رباعیات»رباعی شمارهٔ 1271
اگلی نظمگاهی ز هوس دست زنان میباشمگاه از دوری دست گزان میباشمرومی»دیوان شمس»رباعیات»رباعی شمارهٔ 1273
