صفحۂ اولشعرازمرہ جاتلغاتمزید مطالعہہمارے بارے میںرابطہ
زندہ رود
زندہ رود

زندہ رود: فارسی شاعری کا ایک جاوداں دریا

زندہ رود فارسی شاعری کو اردو اور انگریزی تراجم، آڈیو اور ویڈیو کے ساتھ ایک پرسکون اور مستقل مطالعہ گاہ میں پیش کرنے کی کوشش ہے۔

مزید جانیں ←
YouTubeFacebookInstagramTikTok

مرکزی راستے

صفحۂ اولشعراتلاشہمارے بارے میںرابطہ

مزید مطالعہ

اوزاناصنافصداکارانمترجمینزندہ رود اور گنجور

لغات

لغاتزندہ رود فارسی لغتزندہ رود عربی لغت

ہر ماہ نئی نظمیں · جاری منصوبہ

© 2026 زندہ رود

  1. رومی
  2. »دیوان شمس
  3. »غزلیات
  4. »غزل شمارهٔ 3165

غزل شمارهٔ 3165

شاعر: رومی

وزن: مفتعلن مفتعلن فاعلن (سریع مطوی مکشوف)

قافیہ: ابودهای

صنف: غزل

Toggle stanza 1
11
جان و جهان! دوش کجا بوده‌ای؟
نی غلطم، در دل ما بوده‌ای
22
دوش ز هجر تو جفا دیده‌ام
ای که تو سلطان وفا بوده‌ای
33
آه که من دوش چه سان بوده‌ام!
آه که تو دوش کرا بوده‌ای!
44
رشک برم کاش قبا بودمی
چونک در آغوش قبا بوده‌ای
55
زهره ندارم که بگویم ترا
« بی من بیچاره چرا بوده‌ای؟! »
66
یار سبک روح! به وقت گریز
تیزتر از باد صبا بوده‌ای
77
بی‌تو مرا رنج و بلا بند کرد
باش که تو بند بلا بوده‌ای
88
رنگ رخ خوب تو آخر گواست
در حرم لطف خدا بوده‌ای
99
رنگ تو داری، که ز رنگ جهان
پاکی، و همرنگ بقا بوده‌ای
1010
آینه ای، رنگ تو عکس کسیست
تو ز همه رنگ جدا بوده‌ای
◆

اگلی / پچھلی نظم

پچھلی نظم

مست و خوشی باده کجا خورده‌ای؟

این مه نو چیست که آورده‌ای؟

رومی»دیوان شمس»غزلیات»غزل شمارهٔ 3164

اگلی نظم

ای دل سرمست، کجا می‌پری؟

بزم تو کو؟ باده کجا می‌خوری؟

رومی»دیوان شمس»غزلیات»غزل شمارهٔ 3166

◆

آڈیو

صداکار منتخب کریں

0:000:00
◆

ماخذ

فارسی متن کا ماخذ: گنجور

آڈیو کا ماخذ: گنجور

0:000:00