رومی»دیوان شمس»غزلیات»غزل شمارهٔ 1757غزل شمارهٔ 1757شاعر: رومیوزن: فعلاتن مفاعلن فعلن (خفیف مسدس مخبون)قافیہ: یرمصنف: غزلصداکار: عندلیبآڈیوعندلیبخود کار اسکرولآغازاختتامآڈیوعندلیبخود کار اسکرولآغازاختتامToggle stanza 11نقل کریںهمتم شد بلند و تدبیرمجز به پیش تو من نمیمیرم2نقل کریںتو دهانم گرفتهای که خموشتو دهان گیر و من جهان گیرم3نقل کریںزان ز عالم ربودهام حلقهکه به دست توست زنجیرم4نقل کریںپیر ما را ز سر جوان کردهستلاجرم هم جوان و هم پیرم5نقل کریںچون گشاد من از کمان تو استراست رو خصم دوز چون تیرم6نقل کریںبا گشادت چه جای تیر و کمانهر دو را بشکنم بنپذیرم7نقل کریںدیدن غیر تو نفاق بودمن نه مرد نفاق و تزویرم8نقل کریںبا من آمیختی چو شکر و شیرچون شکر در گداز از آن شیرم9نقل کریںطاقتم طاق شد ز جفتی خویشدر میفکن دگر به تأخیرم10نقل کریںدرد تأخیر چون برآرد دودبر رَود تا اثیر تأثیرم◆اگلی / پچھلی نظمپچھلی نظمتا به جان مست عشق آن یارمسردهٔ بادههای انوارمرومی»دیوان شمس»غزلیات»غزل شمارهٔ 1756اگلی نظمدر وصالت چه را بیاموزمدر فراقت چه را بیاموزمرومی»دیوان شمس»غزلیات»غزل شمارهٔ 1758آڈیوصداکار منتخب کریںعندلیبآڈیو چلائیں0:000:00ماخذفارسی متن کا ماخذ: گنجورآڈیو کا ماخذ: گنجور
