رومی»دیوان شمس»غزلیات»غزل شمارهٔ 1451غزل شمارهٔ 1451شاعر: رومیوزن: مفعول مفاعیلن مفعول مفاعیلن (هزج مثمن اخرب)قافیہ: فتمصنف: غزلصداکاران: عندلیب، علیرضا بخشی زاده روشنفکرآڈیوعندلیبخود کار اسکرولآغازاختتامآڈیوعندلیبخود کار اسکرولآغازاختتامToggle stanza 11نقل کریںگر تو بنمی خسپی بنشین تو که من خفتمتو قصه خود می گو من قصه خود گفتم2نقل کریںبس کردم از دستان زیرا مثل مستاناز خواب به هر سویی می جنبم و می افتم3نقل کریںمن تشنه آن یارم گر خفته و بیدارمبا نقش خیال او همراهم و هم جفتم4نقل کریںچون صورت آیینه من تابع آن رویمزان رو صفت او را بنمودم و بنهفتم5نقل کریںآن دم که بخندید او من نیز بخندیدموان دم که برآشفت او من نیز برآشفتم6نقل کریںباقیش بگو تو هم زیرا که ز بحر توستدرهای معانی که در رشته دم سفتم◆اگلی / پچھلی نظمپچھلی نظمبستان قدح از دستم ای مست که من مستمکز حلقه هشیاران این ساعت وارستمرومی»دیوان شمس»غزلیات»غزل شمارهٔ 1450اگلی نظمساقی چو شه من بد بیش از دگران خوردمبرگشت سر از مستی تخلیط و خطا کردمرومی»دیوان شمس»غزلیات»غزل شمارهٔ 1452آڈیوصداکار منتخب کریںعندلیبعلیرضا بخشی زاده روشنفکرآڈیو چلائیں0:000:00ماخذفارسی متن کا ماخذ: گنجورآڈیو کا ماخذ: گنجور
پچھلی نظمبستان قدح از دستم ای مست که من مستمکز حلقه هشیاران این ساعت وارستمرومی»دیوان شمس»غزلیات»غزل شمارهٔ 1450
اگلی نظمساقی چو شه من بد بیش از دگران خوردمبرگشت سر از مستی تخلیط و خطا کردمرومی»دیوان شمس»غزلیات»غزل شمارهٔ 1452
