رومی»دیوان شمس»غزلیات»غزل شمارهٔ 2709غزل شمارهٔ 2709شاعر: رومیوزن: مفاعیلن مفاعیلن فعولن (هزج مسدس محذوف یا وزن دوبیتی)قافیہ: اچراییصنف: غزلصداکار: عندلیبآڈیوعندلیبخود کار اسکرولآغازاختتامآڈیوعندلیبخود کار اسکرولآغازاختتامToggle stanza 111نقل کریںدلاراما چنین زیبا چراییچنین چست و چنین رعنا چرایی22نقل کریںگرفتم من که جانی و جهانیچنین جان و جهان آرا چرایی33نقل کریںگرفتم من که الیاسی و خضریچو آب خضر عمرافزا چرایی44نقل کریںگرفتم من که دنیایی و دینیچو دنیا مایه سودا چرایی55نقل کریںگرفتم گنج قارونی به خوبیچو موسی با ید بیضا چرایی66نقل کریںز رشکت دوست خون دوست ریزدبدین حد شنگ و سرغوغا چرایی77نقل کریںچو نور تو گرفت از قاف تا قافنهان از دیده چون عنقا چرایی88نقل کریںندارد هیچ حلوا طبع صهباتو هم حلوا و هم صهبا چرایی99نقل کریںز عشق گفت تو با خود بجنگمکه پیش چون ویی گویا چرایی◆اگلی / پچھلی نظمپچھلی نظمتو هر روزی از آن پشته برآییکنی مر تشنه جانان را سقاییرومی»دیوان شمس»غزلیات»غزل شمارهٔ 2708اگلی نظمبیا ای غم که تو بس باوفاییکه ابر قطرههای اشکهاییرومی»دیوان شمس»غزلیات»غزل شمارهٔ 2710◆آڈیوصداکار منتخب کریںعندلیبآڈیو چلائیں0:000:00◆ماخذفارسی متن کا ماخذ: گنجورآڈیو کا ماخذ: گنجور
