رومی»دیوان شمس»غزلیات»غزل شمارهٔ 2709غزل شمارهٔ 2709شاعر: رومیوزن: مفاعیلن مفاعیلن فعولن (هزج مسدس محذوف یا وزن دوبیتی)قافیہ: اچراییصنف: غزلصداکار: عندلیبآڈیوعندلیبخود کار اسکرولآغازاختتامآڈیوعندلیبخود کار اسکرولآغازاختتامToggle stanza 11نقل کریںدلاراما چنین زیبا چراییچنین چست و چنین رعنا چرایی2نقل کریںگرفتم من که جانی و جهانیچنین جان و جهان آرا چرایی3نقل کریںگرفتم من که الیاسی و خضریچو آب خضر عمرافزا چرایی4نقل کریںگرفتم من که دنیایی و دینیچو دنیا مایه سودا چرایی5نقل کریںگرفتم گنج قارونی به خوبیچو موسی با ید بیضا چرایی6نقل کریںز رشکت دوست خون دوست ریزدبدین حد شنگ و سرغوغا چرایی7نقل کریںچو نور تو گرفت از قاف تا قافنهان از دیده چون عنقا چرایی8نقل کریںندارد هیچ حلوا طبع صهباتو هم حلوا و هم صهبا چرایی9نقل کریںز عشق گفت تو با خود بجنگمکه پیش چون ویی گویا چرایی◆اگلی / پچھلی نظمپچھلی نظمتو هر روزی از آن پشته برآییکنی مر تشنه جانان را سقاییرومی»دیوان شمس»غزلیات»غزل شمارهٔ 2708اگلی نظمبیا ای غم که تو بس باوفاییکه ابر قطرههای اشکهاییرومی»دیوان شمس»غزلیات»غزل شمارهٔ 2710آڈیوصداکار منتخب کریںعندلیبآڈیو چلائیں0:000:00ماخذفارسی متن کا ماخذ: گنجورآڈیو کا ماخذ: گنجور
