رومی»دیوان شمس»غزلیات»غزل شمارهٔ 373غزل شمارهٔ 373شاعر: رومیوزن: مفعول مفاعلن فعولن (هزج مسدس اخرب مقبوض محذوف)قافیہ: انتہم وزن و قافیہ نظمیں: 1صنف: غزلصداکار: پری ساتکنی عندلیبآڈیوپری ساتکنی عندلیبخود کار اسکرولآغازاختتامآڈیوپری ساتکنی عندلیبخود کار اسکرولآغازاختتامToggle stanza 11نقل کریںگر مینکند لبم بیانتسر میگوید به گوش جانت2نقل کریںگر لب ز سلام تو خموش استبس هم سخن است با نهانت3نقل کریںتن از تو همیکند کرانهجان بگرفته است در میانت4نقل کریںصورت اگرت چو تیر انداختجانش بکشید چون کمانت5نقل کریںهرچ از تو نهان کند بگویددر گوش ضمیر رازدانت6نقل کریںاین دم اگر از میان برونیبازآرد دل کمرکشانت7نقل کریںدر باطن کرده خاص خاصتدر ظاهر کرده امتحانت8نقل کریںخامش که چو در تو این غم انداختبس باشد این کشش نشانت◆اگلی / پچھلی نظمپچھلی نظممن سر نخورم که سر گرانستپاچه نخورم که استخوانسترومی»دیوان شمس»غزلیات»غزل شمارهٔ 372اگلی نظمپرسید کسی که ره کدامستگفتم کاین راه تَرک کامسترومی»دیوان شمس»غزلیات»غزل شمارهٔ 374زمینہم وزن و قافیہ نظمیںگر جان طلبی فدای جانتسهلست جواب امتحانتسعدی»دیوان اشعار»غزلیات»غزل شمارهٔ 151آڈیوصداکار منتخب کریںپری ساتکنی عندلیبآڈیو چلائیں0:000:00ماخذفارسی متن کا ماخذ: گنجورآڈیو کا ماخذ: گنجور
