صفحۂ اولشعرازمرہ جاتلغاتمزید مطالعہہمارے بارے میںرابطہ
زندہ رود
زندہ رود

زندہ رود: فارسی شاعری کا ایک جاوداں دریا

زندہ رود فارسی شاعری کو اردو اور انگریزی تراجم، آڈیو اور ویڈیو کے ساتھ ایک پرسکون اور مستقل مطالعہ گاہ میں پیش کرنے کی کوشش ہے۔

مزید جانیں ←
YouTubeFacebookInstagramTikTok

مرکزی راستے

صفحۂ اولشعراتلاشہمارے بارے میںرابطہ

مزید مطالعہ

اوزاناصنافصداکارانمترجمینزندہ رود اور گنجور

لغات

لغاتزندہ رود فارسی لغتزندہ رود عربی لغت

ہر ماہ نئی نظمیں · جاری منصوبہ

© 2026 زندہ رود

  1. رومی
  2. »دیوان شمس
  3. »غزلیات
  4. »غزل شمارهٔ 934

غزل شمارهٔ 934

شاعر: رومی

وزن: مفاعلن فعلاتن مفاعلن فعلن (مجتث مثمن مخبون محذوف)

قافیہ: دارد

صنف: غزل

صداکار: عندلیب
Toggle stanza 1
11
میان باغ، گل سرخ‌، های و هو دارد
که بو کنید دهان مرا چه بو دارد
22
به باغ، خود همه مستند لیک نی چون گل
که هر یکی به قدح خورد و او سبو دارد
33
چو سال سال نشاطست و روز روز طرب
خنک مرا و کسی را که عیش خو دارد
44
چرا مقیم نباشد چو ما به مجلس گل
کسی که ساقی باقیِ ماهرو دارد
55
هزار جان مقدس فدای آن جانی
که او به مجلس ما امر اشربوا دارد
66
سؤال کردم گل را که بر کی می‌خندی
جواب داد بر آن زشت، کو دو شو دارد
77
هزار بار خزان کرد نو بهارِ تو را
چه عشق دارد با ما چه جست و جو دارد
88
پیاله‌ای به من آورد گل که باده خوری؟
خورم! چرا نخورم بنده هم گلو دارد
99
چه حاجتیست گلو باده‌ی خدایی را
که ذره ذره همه نُقل و می از او دارد
1010
عجب که خار چه بدمست و تیز و روترشست
ز رشک آنکِ گل و لاله صد عدو دارد
1111
به طور موسی بنگر که از شراب گزاف
دهان ندارد و اشکم چهارسو دارد
1212
به مستیان درختان نگر به فصل بهار
شکوفه کرده که در شرب می غلو دارد
◆

اگلی / پچھلی نظم

پچھلی نظم

میان باغ گل سرخ‌های و هو دارد

که بو کنید دهان مرا چه بو دارد

رومی»دیوان شمس»غزلیات»غزل شمارهٔ 933

اگلی نظم

مکن مکن که پشیمان شوی و بد باشد

که بی‌عنایت جان باغ چون لحد باشد

رومی»دیوان شمس»غزلیات»غزل شمارهٔ 935

◆

آڈیو

صداکار منتخب کریں

0:000:00
◆

ماخذ

فارسی متن کا ماخذ: گنجور

آڈیو کا ماخذ: گنجور

0:000:00