رومی»دیوان شمس»غزلیات»غزل شمارهٔ 2349غزل شمارهٔ 2349شاعر: رومیوزن: مفعول مفاعلن فعولن (هزج مسدس اخرب مقبوض محذوف)قافیہ: استدیدهصنف: غزلصداکار: عندلیبآڈیوعندلیبخود کار اسکرولآغازاختتامآڈیوعندلیبخود کار اسکرولآغازاختتامToggle stanza 11نقل کریںای دیده راست راست دیدهچون دیده تو کجاست دیده2نقل کریںآن قطره بیوفا چه دیدهستبحر گهر وفاست دیده3نقل کریںاجری خور توتیا چه بینداجری ده توتیاست دیده4نقل کریںای آنک ز روز و شب برونیروز و شب مر تو راست دیده5نقل کریںدر پرتو آفتاب رویتدر رقص چو ذرههاست دیده6نقل کریںبد بیتو دو دیده دشمن جاناکنون ز تو جان ماست دیده7نقل کریںای دیده تان چو دل پریشاندر عین دل شماست دیده8نقل کریںهر دیده جدا جدا از آن استکز دیده ما جداست دیده9نقل کریںچون دیده خدای را ببیندگویی که مگر خداست دیده10نقل کریںچون دیده کوه بر حق افتاداز هر سنگیش خاست دیده11نقل کریںزر شد همه کوه از تجلییعنی همه کیمیاست دیده◆اگلی / پچھلی نظمپچھلی نظمفریاد ز یار خشم کردهسوگند به خشم و کینه خوردهرومی»دیوان شمس»غزلیات»غزل شمارهٔ 2348اگلی نظمآمد مه و لشکر ستارهخورشید گریخت یک سوارهرومی»دیوان شمس»غزلیات»غزل شمارهٔ 2350آڈیوصداکار منتخب کریںعندلیبآڈیو چلائیں0:000:00ماخذفارسی متن کا ماخذ: گنجورآڈیو کا ماخذ: گنجور
