رومی»دیوان شمس»غزلیات»غزل شمارهٔ 2349غزل شمارهٔ 2349شاعر: رومیوزن: مفعول مفاعلن فعولن (هزج مسدس اخرب مقبوض محذوف)قافیہ: استدیدهصنف: غزلصداکار: عندلیبآڈیوعندلیبخود کار اسکرولآغازاختتامآڈیوعندلیبخود کار اسکرولآغازاختتامToggle stanza 111نقل کریںای دیده راست راست دیدهچون دیده تو کجاست دیده22نقل کریںآن قطره بیوفا چه دیدهستبحر گهر وفاست دیده33نقل کریںاجری خور توتیا چه بینداجری ده توتیاست دیده44نقل کریںای آنک ز روز و شب برونیروز و شب مر تو راست دیده55نقل کریںدر پرتو آفتاب رویتدر رقص چو ذرههاست دیده66نقل کریںبد بیتو دو دیده دشمن جاناکنون ز تو جان ماست دیده77نقل کریںای دیده تان چو دل پریشاندر عین دل شماست دیده88نقل کریںهر دیده جدا جدا از آن استکز دیده ما جداست دیده99نقل کریںچون دیده خدای را ببیندگویی که مگر خداست دیده1010نقل کریںچون دیده کوه بر حق افتاداز هر سنگیش خاست دیده1111نقل کریںزر شد همه کوه از تجلییعنی همه کیمیاست دیده◆اگلی / پچھلی نظمپچھلی نظمفریاد ز یار خشم کردهسوگند به خشم و کینه خوردهرومی»دیوان شمس»غزلیات»غزل شمارهٔ 2348اگلی نظمآمد مه و لشکر ستارهخورشید گریخت یک سوارهرومی»دیوان شمس»غزلیات»غزل شمارهٔ 2350◆آڈیوصداکار منتخب کریںعندلیبآڈیو چلائیں0:000:00◆ماخذفارسی متن کا ماخذ: گنجورآڈیو کا ماخذ: گنجور
