رومی»دیوان شمس»غزلیات»غزل شمارهٔ 2217غزل شمارهٔ 2217شاعر: رومیوزن: فعلاتن فعلاتن فعلاتن فعلن (رمل مثمن مخبون محذوف)قافیہ: اهیچمگوصنف: غزلصداکاران: سمیه الماسی و دیگرآڈیوسمیه الماسیخود کار اسکرولآغازاختتامآڈیوسمیه الماسیخود کار اسکرولآغازاختتامToggle stanza 11نقل کریںچهرهٔ زرد مرا بین و مرا هیچ مگودردِ بیحد بنگر، بهر خدا هیچ مگو2نقل کریںدلِ پرخون بنگر، چشمِ چو جیحون بنگرهر چه بینی بگذر، چون و چرا هیچ مگو3نقل کریںدیٖ خیال تو بیامد به در خانهٔ دلدر بزد گفت: «بیا، در بگشا، هیچ مگو»4نقل کریںدست خود را بگزیدم که فِغان از غم توگفت: «من آن توام، دست مخا، هیچ مگو5نقل کریںتو چو سُرنای منی، بیلب من ناله مکنتا چو چنگت ننوازم، ز نوا هیچ مگو»6نقل کریںگفتم: «این جان مرا، گرد جهان چند کشی؟»گفت: «هر جا که کشم زود بیا، هیچ مگو»7نقل کریںگفتم: «ار هیچ نگویم تو روا میداری؟آتشی گردی و گویی که درآ، هیچ مگو؟»8نقل کریںهمچو گل خنده زد و گفت: «درآ تا بینیهمه آتش سمن و برگ و گیا، هیچ مگو»9نقل کریںهمه آتش گل گویا شد و با ما میگفت:«جز ز لطف و کرم دلبر ما هیچ مگو»◆اگلی / پچھلی نظمپچھلی نظمتن مزن ای پسر خوش دم خوش کام بگوبهر آرام دلم نام دلارام بگورومی»دیوان شمس»غزلیات»غزل شمارهٔ 2216اگلی نظمهمه خوردند و برفتند و بماندم من و توچو مرا یافتهای صُحبتِ هر خام مجورومی»دیوان شمس»غزلیات»غزل شمارهٔ 2218آڈیوصداکار منتخب کریںسمیه الماسیفاطمه زندیعندلیبزهرا ذوالقدرآڈیو چلائیں0:000:00ماخذفارسی متن کا ماخذ: گنجورآڈیو کا ماخذ: گنجور
پچھلی نظمتن مزن ای پسر خوش دم خوش کام بگوبهر آرام دلم نام دلارام بگورومی»دیوان شمس»غزلیات»غزل شمارهٔ 2216
اگلی نظمهمه خوردند و برفتند و بماندم من و توچو مرا یافتهای صُحبتِ هر خام مجورومی»دیوان شمس»غزلیات»غزل شمارهٔ 2218
