غزل شمارهٔ 2636

شاعر: رومی

وزن: مفعول مفاعیل مفاعیل فعولن (هزج مثمن اخرب مکفوف محذوف)

قافیہ: ابی

ہم وزن و قافیہ نظمیں: 3

صنف: غزل

صداکار: عندلیب

ای مونس ما خواجه ابوبکر ربابی

گر دلشده‌ای چند پی نان و کبابی

آتش خور در عشق به مانند شترمرغ

اندر عقب طعمه چه شاگرد عقابی

لقمه دهدت تا کند او لقمه خویشت

این چرخ فریبنده و این برق سحابی

هین لقمه مخور لقمه مشو آتش او را

بی‌لقمه او در دل و جان رزق بیابی

آن وقت که از ناف همی‌خورد تنت خون

نی حلق و گلو بود و نه خرمای رطابی

آن ماهی چه خورده‌ست که او لقمه ما شد

در چشم نیاید خورش مردم آبی

از نعمت پنهان خورد این نعمت پیدا

زان راه شود فربه و زان ماه خضابی

گر ز آنک خرابت کند این عشق برونی

چون سنبله شد دانه در این روز خرابی

آن سنبله از خاک برآورد سر و گفت

من مردم و زنده شدم از داد ثوابی

1010

خواهی که قیامت نگری نقد به باغ آی

نظاره سرسبزی اموات ترابی

1111

ماییم که پوسیده و ریزیده خاکیم

امروز چو سرویم سرافراز و خطابی

1212

بی‌حرف سخن گوی که تا خصم نگوید

کاین گفت کسان است و سخن‌های کتابی

زمین

ہم وزن و قافیہ نظمیں

ای بر سمن از سنبل تر بسته نقابی

در گردن جان هر خم زلف تو طنابی

جامیدیوان اشعارغزلیاتغزل شمارهٔ 922

ای حسن خط از دفتر اخلاق تو بابی

شیرینی از اوصاف تو حرفی ز کتابی

سعدیدیوان اشعارغزلیاتغزل شمارهٔ 517

ای ماه اگر باز بر این شکل بتابی

ما را و جهان را تو در این خانه نیابی

رومیدیوان شمسغزلیاتغزل شمارهٔ 2629

آڈیو

صداکار منتخب کریں

0:000:00

ماخذ

فارسی متن کا ماخذ: گنجور

آڈیو کا ماخذ: گنجور