صفحۂ اولشعرازمرہ جاتلغاتمزید مطالعہہمارے بارے میںرابطہ
زندہ رود
زندہ رود

زندہ رود: فارسی شاعری کا ایک جاوداں دریا

زندہ رود فارسی شاعری کو اردو اور انگریزی تراجم، آڈیو اور ویڈیو کے ساتھ ایک پرسکون اور مستقل مطالعہ گاہ میں پیش کرنے کی کوشش ہے۔

مزید جانیں ←
YouTubeFacebookInstagramTikTok

مرکزی راستے

صفحۂ اولشعراتلاشہمارے بارے میںرابطہ

مزید مطالعہ

اوزاناصنافصداکارانمترجمینزندہ رود اور گنجور

لغات

لغاتزندہ رود فارسی لغتزندہ رود عربی لغت

ہر ماہ نئی نظمیں · جاری منصوبہ

© 2026 زندہ رود

  1. رومی
  2. »دیوان شمس
  3. »غزلیات
  4. »غزل شمارهٔ 1641

غزل شمارهٔ 1641

شاعر: رومی

وزن: فعلاتن فعلاتن فعلاتن فعلن (رمل مثمن مخبون محذوف)

قافیہ: ایم

صنف: غزل

انگریزی ترجمہ: آربری
صداکار: عندلیب
Toggle stanza 1
11
من چو در گور درون خفته همی‌فرسایم
چو بیایی به زیارت سره بیرون آیم

When I am asleep and crumbling in the tomb, should you come to visit me, I will come forth with speed.

22
نفخ صور منی و محشر من پس چه کنم
مرده و زنده بدان جا که توی آن جایم

You are for me the blast of the trumpet and the resurrection, so what shall I do? Dead or living, wherever you are, there am I.

33
مثل نای جمادیم و خمش بی‌لب تو
چه نواها زنم آن دم که دمی در نایم

Without your lip I am a frozen and silent reed; what melodies I play the moment you breathe on my reed!

44
نی مسکین تو با شکرلب خو کرده‌ست
یاد کن از من مسکین که تو را می پایم

Your wretched reed has become accustomed to your sugar lip; remember wretched me, for I am seeking you.

55
چون نیابم مه رویت سر خود می بندم
چون نیابم لب نوشت کف خود می خایم

When I do not find the moon of your countenance, I bind up my head [veil myself in mourning]; when I do not find your sweet lip, I gnaw my own hand.

◆

اگلی / پچھلی نظم

پچھلی نظم

گر تو خواهی که تو را بی‌کس و تنها نکنم

وامقت باشم هر لحظه و عذرا نکنم

رومی»دیوان شمس»غزلیات»غزل شمارهٔ 1640

اگلی نظم

ساقیا ما ز ثریا به زمین افتادیم

گوش خود بر دم شش تای طرب بنهادیم

رومی»دیوان شمس»غزلیات»غزل شمارهٔ 1642

◆

آڈیو

صداکار منتخب کریں

0:000:00
◆

ماخذ

فارسی متن کا ماخذ: گنجور

آڈیو کا ماخذ: گنجور

0:000:00