رومی»دیوان شمس»رباعیات»رباعی شمارهٔ 1304رباعی شمارهٔ 1304شاعر: رومیوزن: مفعول مفاعیل مفاعیل فعل (وزن رباعی)قافیہ: ارشویمصنف: رباعیآغازاختتامآغازاختتامToggle stanza 11نقل کریںما از دو صفت ز کار بیکار شویمدر دست دو خوی بد گرفتار شویم2نقل کریںیک خوآنی که سخت از او مست شویمخوی دگر آنکه دیر هشیار شویم◆اگلی / پچھلی نظمپچھلی نظملیلم که نهاری نکند من چکنمبختم که سواری نکند من چکنمرومی»دیوان شمس»رباعیات»رباعی شمارهٔ 1303اگلی نظمما بادهٔ ز خون دل خود مینوشیمدر خم تن خویش چو می میجوشیمرومی»دیوان شمس»رباعیات»رباعی شمارهٔ 1305ماخذفارسی متن کا ماخذ: گنجور
پچھلی نظملیلم که نهاری نکند من چکنمبختم که سواری نکند من چکنمرومی»دیوان شمس»رباعیات»رباعی شمارهٔ 1303
اگلی نظمما بادهٔ ز خون دل خود مینوشیمدر خم تن خویش چو می میجوشیمرومی»دیوان شمس»رباعیات»رباعی شمارهٔ 1305
