غزل شمارهٔ 314

شاعر: رومی

وزن: مفاعلن فعلاتن مفاعلن فعلن (مجتث مثمن مخبون محذوف)

قافیہ: استبخسب

صنف: غزل

انگریزی ترجمہ: آربری

صداکاران: کیوان عاروان، پری ساتکنی عندلیب

تو را که عشق نداری تو را رواست بخسب

برو که عشق و غم او نصیب ماست بخسب

You who possess not Love, it is lawful to you—sleep on; be gone, for Love and Love’s sorrow is our portion—sleep on.

ز آفتاب غم یار ذره ذره شدیم

تو را که این هوس اندر جگر نخاست بخسب

We have become motes of the sun of sorrow for the Beloved; you in whose heart this passion has never arisen, sleep on.

به جست و جوی وصالش چو آب می‌پویم

تو را که غصه آن نیست کو کجاست بخسب

In endless quest of union with Him we hurry like a river; you who are not anguished by the question “Where is He?”—sleep on.

طریق عشق ز هفتاد و دو برون باشد

چو عشق و مذهب تو خدعه و ریاست بخسب

Love’s path is outside the two and seventy sects; since your love and way is mere trickery and hypocrisy, sleep on.

صباح ماست صبوحش عشای ما عشوه ش

تو را که رغبت لوت و غم عشاست بخسب

His dawn-cup is our sunrise, his crepuscule our supper; you whose yearning is for viands and whose passion is for supper, sleep on.

ز کیمیاطلبی ما چو مس گدازانیم

تو را که بستر و همخوابه کیمیاست بخسب

In quest of the philosopher’s stone we are melting like copper; you whose philosopher’s stone is the bolster and the bedfellow, sleep on.

چو مست هر طرفی می‌فتی و می‌خیزی

که شب گذشت کنون نوبت دعاست بخسب

Like a drunkard you are falling and rising on every side, for night is past and now is the time for prayer; sleep on.

قضا چو خواب مرا بست ای جوان تو برو

که خواب فوت شدت خواب را قضاست بخسب

Since fate has barred slumber to me, young man, be gone; for sleep has passed you by and you can now fulfil slumber; sleep on.

به دست عشق درافتاده‌ایم تا چه کند

چو تو به دست خودی رو به دست راست بخسب

We have fallen into Love’s hand—what will Love do? Since you are in your own hand, depart to the right hand—sleep on.

1010

منم که خون خورم ای جان توی که لوت خوری

چو لوت را به یقین خواب اقتضاست بخسب

I am the one who drinks blood; my soul, you are the one who eats viands; since viands for a certainty demand slumber, sleep on.

1111

من از دماغ بریدم امید و از سر نیز

تو را دماغ تر و تازه مرتجاست بخسب

I have abandoned hope for my brain and my head too; you aspire to a fresh and juicy brain—sleep on.

1212

لباس حرف دریدم سخن رها کردم

تو که برهنه نه‌ای مر تو را قباست بخسب

I have rent the garment of speech and let words go; you, who are not naked, possess a robe—sleep on.

آڈیو

صداکار منتخب کریں

0:000:00

ماخذ

فارسی متن کا ماخذ: گنجور

آڈیو کا ماخذ: گنجور