رومی»دیوان شمس»رباعیات»رباعی شمارهٔ 1689رباعی شمارهٔ 1689شاعر: رومیوزن: مفعول مفاعیل مفاعیل فعل (وزن رباعی)قافیہ: ونرفتیصنف: رباعیآغازاختتامآغازاختتامToggle stanza 111نقل کریںای آتش بخت سوی گردون رفتیوی آب حیات سوی جیحون رفتی22نقل کریںبا تو گفتم که بیدلم من بیدلبیدل اکنون شدم که بیرون رفتی◆اگلی / پچھلی نظمپچھلی نظماندر سرم ار عقل و تمیز است تویوانچ از من بیچاره عزیز است تویرومی»دیوان شمس»رباعیات»رباعی شمارهٔ 1688اگلی نظمای آنکه به کوی یار ما افتادیآن روی بدیدی به قفا افتادیرومی»دیوان شمس»رباعیات»رباعی شمارهٔ 1690◆ماخذفارسی متن کا ماخذ: گنجور
پچھلی نظماندر سرم ار عقل و تمیز است تویوانچ از من بیچاره عزیز است تویرومی»دیوان شمس»رباعیات»رباعی شمارهٔ 1688
اگلی نظمای آنکه به کوی یار ما افتادیآن روی بدیدی به قفا افتادیرومی»دیوان شمس»رباعیات»رباعی شمارهٔ 1690
