رومی»دیوان شمس»غزلیات»غزل شمارهٔ 1711غزل شمارهٔ 1711شاعر: رومیوزن: مفعول فاعلات مفاعیل فاعلن (مضارع مثمن اخرب مکفوف محذوف)قافیہ: نیمصنف: غزلصداکار: عندلیبآڈیوعندلیبخود کار اسکرولآغازاختتامآڈیوعندلیبخود کار اسکرولآغازاختتامToggle stanza 11نقل کریںبگشای چشم خود که از آن چشم روشنیمحاشا که چشم خویش از آن روی برکنیم2نقل کریںپروانهای تو بهر تو بفروز سینه راتا خویش را ز عشق بر آن سینه برزنیم3نقل کریںبفزای خوف عشق نخواهیم ایمنیزیرا ز خوف عشق تو ما سخت ایمنیم4نقل کریںپروانه را ز شمع تو هر روز مژدهای استیعنی که مات شو که همی مات ضامنیم5نقل کریںشادیم آن زمان که تو دعوی کنی که منبیمن شویم از خود و ز عشق صد منیم6نقل کریںتا باغ گلستان جمال تو دیدهایمچون سرو سربلند و زبانور چو سوسنیم7نقل کریںبر گلشن زمانه برو آتشی بزنزیرا ز عشق روی تو زان سوی گلشنیم8نقل کریںای آنک سست دل شدهای در طریق عشقدر ما گریز زود که ما برج آهنیم9نقل کریںاز ذوق آتش شه تبریز شمس دینداریم آب رو و همه محض روغنیم◆اگلی / پچھلی نظمپچھلی نظمبا روی تو ز سبزه و گلزار فارغیمبا چشم تو ز باده و خمار فارغیمرومی»دیوان شمس»غزلیات»غزل شمارهٔ 1710اگلی نظمما در جهان موافقت کس نمیکنیمما خانه زیر گنبد اطلس نمیکنیمرومی»دیوان شمس»غزلیات»غزل شمارهٔ 1712آڈیوصداکار منتخب کریںعندلیبآڈیو چلائیں0:000:00ماخذفارسی متن کا ماخذ: گنجورآڈیو کا ماخذ: گنجور
پچھلی نظمبا روی تو ز سبزه و گلزار فارغیمبا چشم تو ز باده و خمار فارغیمرومی»دیوان شمس»غزلیات»غزل شمارهٔ 1710
اگلی نظمما در جهان موافقت کس نمیکنیمما خانه زیر گنبد اطلس نمیکنیمرومی»دیوان شمس»غزلیات»غزل شمارهٔ 1712
