غزل شمارهٔ 2563

گر عشق بزد راهم ور عقل شد از مستی

ای دولت و اقبالم آخر نه توام هستی

آمد مه ما مستی دستی فلکا دستی

من نیست شدم باری در هست یکی هستی

ماییم در این گوشه پنهان شده از مستی

ای دوست حریفان بین یک جان شده از مستی