رومی»دیوان شمس»رباعیات»رباعی شمارهٔ 1918رباعی شمارهٔ 1918شاعر: رومیوزن: مفعول مفاعیل مفاعیل فعل (وزن رباعی)قافیہ: ابودیہم وزن و قافیہ نظمیں: 1صنف: رباعیآغازاختتامآغازاختتامToggle stanza 111نقل کریںگر درد دلم به نقش پیدا بودیهر ذره ز غم سیاه سیما بودی22نقل کریںور راه به سوی گوهر ما بودیهر قطره ز جوش همچو دریا بودی◆اگلی / پچھلی نظمپچھلی نظمگر داد کنی درخور خود داد کنیبیچاره کسی را که تواش یاد کنیرومی»دیوان شمس»رباعیات»رباعی شمارهٔ 1917اگلی نظمگر سوزش سینه را به کس میداریوز مهر ضمیر پر هوس میداریرومی»دیوان شمس»رباعیات»رباعی شمارهٔ 1919◆زمینہم وزن و قافیہ نظمیںگر دل نه چنین عاشق شیدا بودیاز عشق تو یک لحظه شکیبا بودیعطار»مختارنامه»باب بیست و ششم: در صفت گریستن»شمارهٔ 43◆ماخذفارسی متن کا ماخذ: گنجور
پچھلی نظمگر داد کنی درخور خود داد کنیبیچاره کسی را که تواش یاد کنیرومی»دیوان شمس»رباعیات»رباعی شمارهٔ 1917
اگلی نظمگر سوزش سینه را به کس میداریوز مهر ضمیر پر هوس میداریرومی»دیوان شمس»رباعیات»رباعی شمارهٔ 1919
گر دل نه چنین عاشق شیدا بودیاز عشق تو یک لحظه شکیبا بودیعطار»مختارنامه»باب بیست و ششم: در صفت گریستن»شمارهٔ 43
