صفحۂ اولشعراءلغاتاوزاناصنافمترجمینصداکارہمارے بارے میںرابطہ
زندہ رود
زندہ رود

زندہ رود: فارسی شاعری کا ایک جاوداں دریا

زندہ رود فارسی شاعری کو اردو اور انگریزی تراجم، آڈیو اور ویڈیو کے ساتھ ایک پرسکون اور مستقل مطالعہ گاہ میں پیش کرنے کی کوشش ہے۔

مزید جانیں ←
YouTubeFacebookInstagramTikTok

مرکزی راستے

صفحۂ اولتلاشہمارے بارے میںرابطہ

مزید مطالعہ

شعراءاوزاناصنافصداکارانمترجمین

لغات

لغاتزندہ رود فارسی لغتزندہ رود عربی لغت

ہر ماہ نئی نظمیں · جاری منصوبہ

© 2026 زندہ رود

  1. رومی
  2. »مثنوی معنوی
  3. »دفتر پنجم
  4. »بخش 14 - انکار اهل تن غذای روح را و لرزیدن ایشان بر غذای خسیس

بخش 14 - انکار اهل تن غذای روح را و لرزیدن ایشان بر غذای خسیس

How the corporealists ignore the food of the spirit and tremble with anxiety for the vile food.

شاعر: رومی

وزن: فاعلاتن فاعلاتن فاعلن (رمل مسدس محذوف یا وزن مثنوی)

صنف: مثنوی

انگریزی ترجمہ: نکلسن
Toggle stanza 1
1

قسم او خاکست گر دی گر بهار

میر کونی خاک چون نوشی چو مار

Its (the vile creature's) food is earth, whether in winter or in spring; thou art the lord of creation: how is it thou eatest earth like the snake?

2

در میان چوب گوید کرم چوب

مر کرا باشد چنین حلوای خوب

The wood-worm in the midst of wood says, “For whom (else) should be such fine sweetmeat?” The dung-worm amidst (all) that pollution knows no dessert in the world but filth.

3

کرم سرگین در میان آن حدث

در جهان نقلی نداند جز خبث

◆

اگلی / پچھلی نظم

پچھلی نظم

گرچه آن مطعوم جانست و نظر

جسم را هم زان نصیبست ای پسر

رومی»مثنوی معنوی»دفتر پنجم»بخش 13 - بیان آنک نور که غذای جانست غذای جسم اولیا می‌شود تا او هم یار می‌شود روح را کی اسلم شیطانی علی یدی

اگلی نظم

ای خدای بی‌نظیر ایثار کن

گوش را چون حلقه دادی زین سخن

رومی»مثنوی معنوی»دفتر پنجم»بخش 15 - مناجات

ماخذ

فارسی متن کا ماخذ: گنجور