صفحۂ اولشعراءلغاتاوزاناصنافمترجمینصداکارہمارے بارے میںرابطہ
زندہ رود
زندہ رود

زندہ رود: فارسی شاعری کا ایک جاوداں دریا

زندہ رود فارسی شاعری کو اردو اور انگریزی تراجم، آڈیو اور ویڈیو کے ساتھ ایک پرسکون اور مستقل مطالعہ گاہ میں پیش کرنے کی کوشش ہے۔

مزید جانیں ←
YouTubeFacebookInstagramTikTok

مرکزی راستے

صفحۂ اولتلاشہمارے بارے میںرابطہ

مزید مطالعہ

شعراءاوزاناصنافصداکارانمترجمین

لغات

لغاتزندہ رود فارسی لغتزندہ رود عربی لغت

ہر ماہ نئی نظمیں · جاری منصوبہ

© 2026 زندہ رود

  1. رومی
  2. »مثنوی معنوی
  3. »دفتر سوم
  4. »بخش 157 - قانع شدن آن طالب به تعلیم زبان مرغ خانگی و سگ و اجابت موسی علیه السلام

بخش 157 - قانع شدن آن طالب به تعلیم زبان مرغ خانگی و سگ و اجابت موسی علیه السلام

How that seeker was content to be taught the language of domestic fowls and dogs, and how Moses, on whom be peace; complied with his request.

شاعر: رومی

وزن: فاعلاتن فاعلاتن فاعلن (رمل مسدس محذوف یا وزن مثنوی)

صنف: مثنوی

انگریزی ترجمہ: نکلسن
Toggle stanza 1
1

گفت باری نطق سگ کو بر درست

نطق مرغ خانگی کاهل پرست

He said, “At any rate (teach me) the language of the dog which is at the door and the language of the domestic fowl which has wings.”

2

گفت موسی هین تو دانی رو رسید

نطق این هر دو شود بر تو پدید

“Hark,” said Moses, “thou knowest (best)! Go, it (the fulfilment of thy wish) has arrived: the language of both of these will be revealed to thee.”

3

بامدادان از برای امتحان

ایستاد او منتظر بر آستان

At daybreak, in order to make trial, he stood waiting on the threshold.

4

خادمه سفره بیفشاند و فتاد

پاره‌ای نان بیات آثار زاد

The maid-servant shook the table-cloth, and a piece of bread, the remnants of last night's meal, fell out.

5

در ربود آن را خروسی چون گرو

گفت سگ کردی تو بر ما ظلم رو

A cock snatched it up as (though it were) the stake (in a race). The dog said, “You have done injustice-to me. Begone!

6

دانهٔ گندم توانی خورد و من

عاجزم در دانه خوردن در وطن

You can eat a grain of corn, while I am unable to eat grains in my abode.

7

گندم و جو را و باقی حبوب

می‌توانی خورد و من نه ای طروب

You can eat corn and barley and the rest of the grains, while I cannot, O jubilant one.

8

این لب نانی که قسم ماست نان

می‌ربایی این قدر را از سگان

This crust of bread, the bread which is our portion—you are taking away from the dogs such a (small) quantity (of food) as this!”

◆

اگلی / پچھلی نظم

پچھلی نظم

گفت یزدان تو بده بایست او

برگشا در اختیار آن دست او

رومی»مثنوی معنوی»دفتر سوم»بخش 156 - وحی آمدن از حق تعالی به موسی کی بیاموزش چیزی کی استدعا کند یا بعضی از آن

اگلی نظم

پس خروسش گفت تن زن غم مخور

که خدا بدهد عوض زینت دگر

رومی»مثنوی معنوی»دفتر سوم»بخش 158 - جواب خروس سگ را

ماخذ

فارسی متن کا ماخذ: گنجور