رودکی»قصاید و قطعات»شمارهٔ 119شمارهٔ 119شاعر: رودکیوزن: مفعول فاعلات مفاعیلن (مضارع مسدس اخرب مکفوف)قافیہ: اریہم وزن و قافیہ نظمیں: 1صنف: قصیدهآغازاختتامآغازاختتامToggle stanza 11نقل کریںای غافل از شمار! چه پنداری؟کت خالق آفرید پی کاری؟!2نقل کریںعمری که مر توراست سرمایهوید است و کارهات به این زاری!◆اگلی / پچھلی نظمپچھلی نظمگل بهاری، بت تتارینبیذ داری، چرا نیاری؟رودکی»قصاید و قطعات»شمارهٔ 118 - گل بهاری! بت تتاری!اگلی نظمتا خوی ابر گل رخ تو کرده شبنمیشبنم شدهست سوخته چون اشک ماتمیرودکی»قصاید و قطعات»شمارهٔ 120 - کاندر جهان به کس مگرو جز به فاطمیزمینہم وزن و قافیہ نظمیںای آن که غمگنی و سزاواریوندر نهان سرشک همی باریرودکی»قصاید و قطعات»شمارهٔ 117 - ای آن که غمگنیماخذفارسی متن کا ماخذ: گنجور
اگلی نظمتا خوی ابر گل رخ تو کرده شبنمیشبنم شدهست سوخته چون اشک ماتمیرودکی»قصاید و قطعات»شمارهٔ 120 - کاندر جهان به کس مگرو جز به فاطمی
