شاعر: رودکی
زمانی برق پر خنده، زمانی رعد پر ناله
چنان چون مادر از سوک عروس سیزده ساله
و گشته زین پرندِ سبز، شاخ بید بنساله
چنان چون اشک مهجوران نشسته ژاله بر لاله
زمین
من ار چه هر شب از شبهای هجرش می کنم ناله
ز آه من مبادا بر لبش آزار تبخاله
امیرخسرو دهلویدیوان اشعارغزلیاتغزل شمارهٔ 1700
ز چشمم ریخت چندان آب کامد خون ز دنباله
کنون افتد به جان خون دلم پرکاله پرکاله
جامیدیوان اشعارغزلیاتغزل شمارهٔ 424
بهار آمد نگه می غلطد اندر آتش لاله
هزاران ناله خیزد از دل پرکاله پرکاله
علامہ اقبالزبور عجمغزلیاتغزل شمارهٔ 67
فارسی متن کا ماخذ: گنجور
