صفحۂ اولشعراءلغاتاوزاناصنافمترجمینصداکارہمارے بارے میںرابطہ
زندہ رود
زندہ رود

زندہ رود: فارسی شاعری کا ایک جاوداں دریا

زندہ رود فارسی شاعری کو اردو اور انگریزی تراجم، آڈیو اور ویڈیو کے ساتھ ایک پرسکون اور مستقل مطالعہ گاہ میں پیش کرنے کی کوشش ہے۔

مزید جانیں ←
YouTubeFacebookInstagramTikTok

مرکزی راستے

صفحۂ اولتلاشہمارے بارے میںرابطہ

مزید مطالعہ

شعراءاوزاناصنافصداکارانمترجمین

لغات

لغاتزندہ رود فارسی لغتزندہ رود عربی لغت

ہر ماہ نئی نظمیں · جاری منصوبہ

© 2026 زندہ رود

  1. عرفی
  2. »غزلیات
  3. »غزل شمارهٔ 312

غزل شمارهٔ 312

شاعر: عرفی

وزن: مفعول فاعلات مفاعیل فاعلن (مضارع مثمن اخرب مکفوف محذوف)

قافیہ: وشمیزند

ہم وزن و قافیہ نظمیں: 1

صنف: غزل

Toggle stanza 1
1

آن طره چون علم به سر دوش می زند

نازک سبک عنان به کف هوش می زند

2

زنهار به هوش باش در این بزم آتشین

تا نغمه حلقه ای به در گوش می زند

3

من در نفس گدازی و این عشق بدگمان

قفلم هنوز بر لب خاموش می زند

4

ای خاک مست شو که ز غیرت امام شهر

سنگی به جامِ رِند قدح نوش می زند

5

در صیدگاه غمزهٔ او تا به روز حشر

امید در میانهٔ خون جوش می زند

6

عرفی به اهل هوش حرام است جام درد

عشق این صلا به مردم بیهوش می زند

◆

اگلی / پچھلی نظم

پچھلی نظم

آنجا که بخت بد به تقاضا غلو کند

کاری که یأس هم نکند، آرزو کند

عرفی»غزلیات»غزل شمارهٔ 311

اگلی نظم

در ره سودای او، فرزانه در خون می رود

آشنا بر برگ گل، بیگانه در خون می رود

عرفی»غزلیات»غزل شمارهٔ 313

زمین

ہم وزن و قافیہ نظمیں

خط تو راه دین ودل وهوش می زند

ته جرعه ای است این که به سرجوش می زند

صائب»دیوان اشعار»غزلیات»غزل شمارهٔ 4166

ماخذ

فارسی متن کا ماخذ: گنجور