نظیری نیشابوری»دیوان اشعار»رباعیات»شمارهٔ 119شمارهٔ 119شاعر: نظیری نیشابوریوزن: مفعول مفاعیل مفاعیل فعل (وزن رباعی)قافیہ: مبفشانصنف: رباعیآغازاختتامآغازاختتامToggle stanza 11نقل کریںعیسی نفسی غبارت از دم بفشانروحی ز وجود گرد آدم بفشان2نقل کریںوجدی کن و زین طلسم خاکی بدرآیشوری کن و قید جسم از هم بفشان◆اگلی / پچھلی نظمپچھلی نظماز می لبش آتش تر آورد بروناز آب به خنده شکر آورد بروننظیری نیشابوری»دیوان اشعار»رباعیات»شمارهٔ 118اگلی نظمبنمای رخ و شکفته رویم گردانبگشای لب و فرشته خویم گرداننظیری نیشابوری»دیوان اشعار»رباعیات»شمارهٔ 120ماخذفارسی متن کا ماخذ: گنجور
پچھلی نظماز می لبش آتش تر آورد بروناز آب به خنده شکر آورد بروننظیری نیشابوری»دیوان اشعار»رباعیات»شمارهٔ 118
اگلی نظمبنمای رخ و شکفته رویم گردانبگشای لب و فرشته خویم گرداننظیری نیشابوری»دیوان اشعار»رباعیات»شمارهٔ 120
