نظیری نیشابوری»دیوان اشعار»رباعیات»شمارهٔ 122شمارهٔ 122شاعر: نظیری نیشابوریوزن: مفعول مفاعیل مفاعیل فعل (وزن رباعی)قافیہ: ابرچینصنف: رباعیآغازاختتامآغازاختتامToggle stanza 11نقل کریںخوش رست چمن رشته خارا برچینخوش یافت بهار پر ز دیبا برچین2نقل کریںبلبل به خراش سینه آوا بشکستاز سایه گل خرده مینا برچین◆اگلی / پچھلی نظمپچھلی نظمخود را به رکاب آشنایی برسانسعیی کن و خویش را به جایی برساننظیری نیشابوری»دیوان اشعار»رباعیات»شمارهٔ 121اگلی نظمفکری کنم و دهم سرانجام سخنشاداب کنم به مدح تو کام سخننظیری نیشابوری»دیوان اشعار»رباعیات»شمارهٔ 123ماخذفارسی متن کا ماخذ: گنجور
پچھلی نظمخود را به رکاب آشنایی برسانسعیی کن و خویش را به جایی برساننظیری نیشابوری»دیوان اشعار»رباعیات»شمارهٔ 121
اگلی نظمفکری کنم و دهم سرانجام سخنشاداب کنم به مدح تو کام سخننظیری نیشابوری»دیوان اشعار»رباعیات»شمارهٔ 123
