نظیری نیشابوری»دیوان اشعار»رباعیات»شمارهٔ 138شمارهٔ 138شاعر: نظیری نیشابوریوزن: مفعول مفاعیل مفاعیل فعل (وزن رباعی)قافیہ: استهایہم وزن و قافیہ نظمیں: 1صنف: رباعیآغازاختتامآغازاختتامToggle stanza 111نقل کریںهر سو به تن از زخم مهی کاستهاییا صفحهٔ گل از رقم آراستهای22نقل کریںچون شعلهٔ آتشین که از خوردنِ چوبسرکشتر و خانهسوزتر خاستهای◆اگلی / پچھلی نظمپچھلی نظمچندان که به حکمت گروی دورتریتا می شمری نجوم بی نورترینظیری نیشابوری»دیوان اشعار»رباعیات»شمارهٔ 137اگلی نظمای از تو صور نگار هرجا کوریزیب از تو دهد به عاریت هر عورینظیری نیشابوری»دیوان اشعار»رباعیات»شمارهٔ 139◆زمینہم وزن و قافیہ نظمیںامروز بیا که سخت آراستهایگوئی ز میان حسن برخاستهایرومی»دیوان شمس»رباعیات»رباعی شمارهٔ 1765◆ماخذفارسی متن کا ماخذ: گنجور
پچھلی نظمچندان که به حکمت گروی دورتریتا می شمری نجوم بی نورترینظیری نیشابوری»دیوان اشعار»رباعیات»شمارهٔ 137
اگلی نظمای از تو صور نگار هرجا کوریزیب از تو دهد به عاریت هر عورینظیری نیشابوری»دیوان اشعار»رباعیات»شمارهٔ 139
