امیرخسرو دهلوی»دیوان اشعار»غزلیات»غزل شمارهٔ 6غزل شمارهٔ 6شاعر: امیرخسرو دهلویوزن: مفعول مفاعیلن مفعول مفاعیلن (هزج مثمن اخرب)قافیہ: انهکندماراصنف: غزلصداکاران: سمیه الماسی و دیگرآڈیوسمیه الماسیخود کار اسکرولآغازاختتامآڈیوسمیه الماسیخود کار اسکرولآغازاختتامToggle stanza 11نقل کریںبیم است که سودایت دیوانه کند ما رادر شهر به بدنامی افسانه کند ما را2نقل کریںبهر تو ز عقل و دین بیگانه شدم آریترسم که غمت از جان بیگانه کند ما را3نقل کریںدر هجر چنان گشتم ناچیز که گر خواهدزلفت به سر یک مو در شانه کند ما را4نقل کریںزان سلسلهٔ گیسو منشورِ نجاتم دهزان پیش که زنجیرت دیوانه کند ما را5نقل کریںزینگونه ضعیف ار من در زلف تو آویزممشاطه به جای مو در شانه کند ما را6نقل کریںمن می زدهٔ دوشم شاید که خیال توامروز به یک ساغر مستانه کند ما را7نقل کریںچون شمع بتان گشتی پیش آی که تا خسروبر آتش روی تو پروانه کند ما را◆اگلی / پچھلی نظمپچھلی نظمزمانه شکل دیگر گشت و رفت آن مهربانیهاهمه خونابهٔ حسرت شدست آن دوستگانیهاامیرخسرو دهلوی»دیوان اشعار»غزلیات»غزل شمارهٔ 5اگلی نظمآن طره به روی مه بنهاد سر خود رااز خط غبار آن رخ پوشیده خور خود راامیرخسرو دهلوی»دیوان اشعار»غزلیات»غزل شمارهٔ 7آڈیوصداکار منتخب کریںسمیه الماسیفاطمه زندیکیوان عاروانآڈیو چلائیں0:000:00ماخذفارسی متن کا ماخذ: گنجورآڈیو کا ماخذ: گنجور
پچھلی نظمزمانه شکل دیگر گشت و رفت آن مهربانیهاهمه خونابهٔ حسرت شدست آن دوستگانیهاامیرخسرو دهلوی»دیوان اشعار»غزلیات»غزل شمارهٔ 5
اگلی نظمآن طره به روی مه بنهاد سر خود رااز خط غبار آن رخ پوشیده خور خود راامیرخسرو دهلوی»دیوان اشعار»غزلیات»غزل شمارهٔ 7
