خیام»ترانههای خیام (صادق هدایت)»درد زندگی [25-16]»رباعی 17رباعی 17شاعر: خیاموزن: مفعول مفاعیل مفاعیل فعل (وزن رباعی)قافیہ: دمیہم وزن و قافیہ نظمیں: 2صنف: رباعیآغازاختتامآغازاختتامToggle stanza 11نقل کریںگر آمدنم به من بُدی، نامَدَمیور نیز شدن به من بدی، کی شدمی؟2نقل کریںبِهْ زان نَبُدی که اندر این دیْرِ خرابنه آمدمی، نه شدمی، نه بُدَمی!◆اگلی / پچھلی نظمپچھلی نظمامروز که نوبت جوانی من استمِی نوشم از آن که کامرانی من استخیام»ترانههای خیام (صادق هدایت)»درد زندگی [25-16]»رباعی 16اگلی نظماز آمدن و رفتنِ ما سودی کو؟وز تارِ وجودِ عمرِ ما پودی کو؟خیام»ترانههای خیام (صادق هدایت)»درد زندگی [25-16]»رباعی 18زمینہم وزن و قافیہ نظمیںگر آمدنم ز من بدی نامدمیور نیز شدن ز من بدی کی شدمیسنایی»دیوان اشعار»رباعیات»رباعی شمارهٔ 405گر آمدنم به خود بُدی، نآمدمیور نیز شدن به من بُدی، کی شدمیخیام»رباعیات»رباعی شمارهٔ 174ماخذفارسی متن کا ماخذ: گنجور
پچھلی نظمامروز که نوبت جوانی من استمِی نوشم از آن که کامرانی من استخیام»ترانههای خیام (صادق هدایت)»درد زندگی [25-16]»رباعی 16
اگلی نظماز آمدن و رفتنِ ما سودی کو؟وز تارِ وجودِ عمرِ ما پودی کو؟خیام»ترانههای خیام (صادق هدایت)»درد زندگی [25-16]»رباعی 18
