جامی»رسالهٔ اربعین»(29) الْغِنٰى الْیَأْسُ مِمَّا فِی أَیْدِی النَّاسِ. (مسند الشهاب للقضاعی)(29) الْغِنٰى الْیَأْسُ مِمَّا فِی أَیْدِی النَّاسِ. (مسند الشهاب للقضاعی)شاعر: جامیوزن: فعلاتن مفاعلن فعلن (خفیف مسدس مخبون)قافیہ: ریستصنف: غزل/قصیده/قطعهآغازاختتامآغازاختتامToggle stanza 11نقل کریںگر دلت را توانگری بایدکه توانگر دِلی نکو هنریست2نقل کریںباز کش دستِ همّت از چیزیکه به دستِ تصرُّفِ دگریست◆اگلی / پچھلی نظمپچھلی نظمای خوش آنکو به عیب بینی خویشپیشوای هنروران گرددجامی»رسالهٔ اربعین»(28) طُوبٰى لِمَنْ شَغَلَهُ عَیْبُهُ عَنْ عُیُوْبِ النَّاسِ (شعب الایمان للبیهقی)اگلی نظمتا شود در جهان علم و عملشاهد دین تو جمال افزایجامی»رسالهٔ اربعین»(30) مِنْ حُسْنِ إِسْلَامِ الْمَرْءِ تَرْکُهُ مَا لَا یَعْنِیهِ. (سنن ابن ماجه)ماخذفارسی متن کا ماخذ: گنجور
پچھلی نظمای خوش آنکو به عیب بینی خویشپیشوای هنروران گرددجامی»رسالهٔ اربعین»(28) طُوبٰى لِمَنْ شَغَلَهُ عَیْبُهُ عَنْ عُیُوْبِ النَّاسِ (شعب الایمان للبیهقی)
اگلی نظمتا شود در جهان علم و عملشاهد دین تو جمال افزایجامی»رسالهٔ اربعین»(30) مِنْ حُسْنِ إِسْلَامِ الْمَرْءِ تَرْکُهُ مَا لَا یَعْنِیهِ. (سنن ابن ماجه)