حافظ»اشعار منتسب»شمارهٔ 49 - رباعیشمارهٔ 49 - رباعیشاعر: حافظوزن: مفعول مفاعیل مفاعیل فعل (وزن رباعی)قافیہ: یدهستمراصنف: رباعیآغازاختتامآغازاختتامToggle stanza 11نقل کریںروزی که فلک از تو بریدهست مراکس با لب پر خنده ندیدهست مرا2نقل کریںچندان غم هجران تو بر دل دارممن دانم و آن که آفریدهست مرا◆اگلی / پچھلی نظمپچھلی نظمعید است و موسم گل، ساقی بیار بادههنگام گل که دیده بی می قدح نهادهحافظ»اشعار منتسب»شمارهٔ 48اگلی نظماکنون که ز گل باز چمن شد چو بهشتیساقی می گلرنگ طلب بر لب کشتیحافظ»اشعار منتسب»شمارهٔ 50ماخذفارسی متن کا ماخذ: گنجور
