حافظ»اشعار منتسب»شمارهٔ 50شمارهٔ 50شاعر: حافظوزن: مفعول مفاعیل مفاعیل فعولن (هزج مثمن اخرب مکفوف محذوف)قافیہ: شتیہم وزن و قافیہ نظمیں: 2صنف: غزلصداکار: محمدرضا مومن نژادآڈیومحمدرضا مومن نژادخود کار اسکرولآغازاختتامآڈیومحمدرضا مومن نژادخود کار اسکرولآغازاختتامToggle stanza 11نقل کریںاکنون که ز گل باز چمن شد چو بهشتیساقی می گلرنگ طلب بر لب کشتی2نقل کریںزنگ غمت از دل می خونرنگ برد پاکبشنو که چنین گفت مرا پاک سرشتی3نقل کریںگر محتسبت بر کدوی باده زند سنگبشکن تو کدوی سر او نیز به خشتی4نقل کریںآمرزش نقد است کسی را که در اینجایاریست چو حوری و سرایی چو بهشتی5نقل کریںجهل من و علم تو فلک را چه تفاوتآنجا که بصر نیست چه خوبی و چه زشتی6نقل کریںبر خاک در خواجه که ایوان جلالاستگر بالش زر نیست بسازیم به خشتی7نقل کریںترسا بچهای دوش همیگفت که حافظحیف است که هر دم کند آهنگ کنشتی◆اگلی / پچھلی نظمپچھلی نظمروزی که فلک از تو بریدهست مراکس با لب پر خنده ندیدهست مراحافظ»اشعار منتسب»شمارهٔ 49 - رباعیاگلی نظمزآن بادهٔ دیرینهٔ دهقان پرورددر ده که تراز عمر نو خواهم کردحافظ»اشعار منتسب»شمارهٔ 51 - رباعیزمینہم وزن و قافیہ نظمیںای باد که بر خاک در دوست گذشتیپندارمت از روضه بستان بهشتیسعدی»دیوان اشعار»غزلیات»غزل شمارهٔ 527آن غالیهخط گر سوی ما نامه نوشتیگردون ورق هستی ما درننوشتیحافظ»غزلیات»غزل شمارهٔ 436آڈیوصداکار منتخب کریںمحمدرضا مومن نژادآڈیو چلائیں0:000:00ماخذفارسی متن کا ماخذ: گنجورآڈیو کا ماخذ: گنجور
پچھلی نظمروزی که فلک از تو بریدهست مراکس با لب پر خنده ندیدهست مراحافظ»اشعار منتسب»شمارهٔ 49 - رباعی
اگلی نظمزآن بادهٔ دیرینهٔ دهقان پرورددر ده که تراز عمر نو خواهم کردحافظ»اشعار منتسب»شمارهٔ 51 - رباعی
