حافظ»اشعار منتسب»شمارهٔ 50شمارهٔ 50شاعر: حافظوزن: مفعول مفاعیل مفاعیل فعولن (هزج مثمن اخرب مکفوف محذوف)قافیہ: شتیہم وزن و قافیہ نظمیں: 2صنف: غزلصداکار: محمدرضا مومن نژادآڈیومحمدرضا مومن نژادخود کار اسکرولآغازاختتامآڈیومحمدرضا مومن نژادخود کار اسکرولآغازاختتامToggle stanza 111نقل کریںاکنون که ز گل باز چمن شد چو بهشتیساقی می گلرنگ طلب بر لب کشتی22نقل کریںزنگ غمت از دل می خونرنگ برد پاکبشنو که چنین گفت مرا پاک سرشتی33نقل کریںگر محتسبت بر کدوی باده زند سنگبشکن تو کدوی سر او نیز به خشتی44نقل کریںآمرزش نقد است کسی را که در اینجایاریست چو حوری و سرایی چو بهشتی55نقل کریںجهل من و علم تو فلک را چه تفاوتآنجا که بصر نیست چه خوبی و چه زشتی66نقل کریںبر خاک در خواجه که ایوان جلالاستگر بالش زر نیست بسازیم به خشتی77نقل کریںترسا بچهای دوش همیگفت که حافظحیف است که هر دم کند آهنگ کنشتی◆اگلی / پچھلی نظمپچھلی نظمروزی که فلک از تو بریدهست مراکس با لب پر خنده ندیدهست مراحافظ»اشعار منتسب»شمارهٔ 49 - رباعیاگلی نظمزآن بادهٔ دیرینهٔ دهقان پرورددر ده که تراز عمر نو خواهم کردحافظ»اشعار منتسب»شمارهٔ 51 - رباعی◆زمینہم وزن و قافیہ نظمیںای باد که بر خاک در دوست گذشتیپندارمت از روضه بستان بهشتیسعدی»دیوان اشعار»غزلیات»غزل شمارهٔ 527آن غالیهخط گر سوی ما نامه نوشتیگردون ورق هستی ما درننوشتیحافظ»غزلیات»غزل شمارهٔ 436◆آڈیوصداکار منتخب کریںمحمدرضا مومن نژادآڈیو چلائیں0:000:00◆ماخذفارسی متن کا ماخذ: گنجورآڈیو کا ماخذ: گنجور
پچھلی نظمروزی که فلک از تو بریدهست مراکس با لب پر خنده ندیدهست مراحافظ»اشعار منتسب»شمارهٔ 49 - رباعی
اگلی نظمزآن بادهٔ دیرینهٔ دهقان پرورددر ده که تراز عمر نو خواهم کردحافظ»اشعار منتسب»شمارهٔ 51 - رباعی
