صفحۂ اولشعرازمرہ جاتلغاتمزید مطالعہہمارے بارے میںرابطہ
زندہ رود
زندہ رود

زندہ رود: فارسی شاعری کا ایک جاوداں دریا

زندہ رود فارسی شاعری کو اردو اور انگریزی تراجم، آڈیو اور ویڈیو کے ساتھ ایک پرسکون اور مستقل مطالعہ گاہ میں پیش کرنے کی کوشش ہے۔

مزید جانیں ←
YouTubeFacebookInstagramTikTok

مرکزی راستے

صفحۂ اولشعراتلاشہمارے بارے میںرابطہ

مزید مطالعہ

اوزاناصنافصداکارانمترجمینزندہ رود اور گنجور

لغات

لغاتزندہ رود فارسی لغتزندہ رود عربی لغت

ہر ماہ نئی نظمیں · جاری منصوبہ

© 2026 زندہ رود

  1. حافظ
  2. »غزلیات
  3. »غزل شمارهٔ 38

غزل شمارهٔ 38

شاعر: حافظ

وزن: مفعول مفاعیل مفاعیل فعولن (هزج مثمن اخرب مکفوف محذوف)

قافیہ: ورنماندست

صنف: غزل

انگریزی ترجمہ: کلارک
Toggle stanza 1
11
بی مِهرِ رُخَت روزِ مرا نور نماندست
وز عمر، مرا جز شبِ دیجور نماندست

Without the sun of Thy cheek, light for my day, hath remained not And of my life, save the blackest night, aught hath remained not.

22
هنگامِ وداعِ تو ز بس گریه که کردم
دور از رخِ تو، چشمِ مرا نور نماندست

At the time of farewell to Thee, from much weeping that I made, Far from Thy face! to my eye, light hath remained not.

33
می‌رفت خیالِ تو ز چشمِ من و می‌گفت
هیهات از این گوشه که معمور نماندست

From my eye, Thy image departed; and said: “Alas, inhabited, this corner hath remained not.”

44
وصلِ تو اَجَل را ز سرم دور همی‌داشت
از دولتِ هجرِ تو کنون دور نماندست

Union with Thee kept death from my head: Now, from the fortune of separation from Thee, far, it hath remained not.

55
نزدیک شد آن دم که رقیب تو بگوید
دور از رُخَت این خستهٔ رنجور نماندست

Near is that moment when the watcher shall say: Far, from thy door! “That abandoned shattered one hath remained not.”

66
صبر است مرا چارهٔ هجرانِ تو لیکن
چون صبر توان کرد که مقدور نماندست؟

For me, patience is the remedy for separation from Thee. But, How can one exercise patience when power hath remained not?

77
در هِجرِ تو گر چشمِ مرا آبِ روان است
گو خونِ جگر ریز که معذور نماندست

In separation from Thee, if to my eye no water remained, Say: “Spill the blood of the liver; for excuse hath remained not.”

88
حافظ، ز غم از گریه نپرداخت به خنده
ماتم زده را داعیهٔ سور نماندست

Through grief and weeping, Hafez engaged not in laughter, To the grief-stricken one, desire for the feast, hath remained not.

◆

اگلی / پچھلی نظم

پچھلی نظم

بیا که قصرِ اَمَل سخت سست‌بنیادست

بیار باده که بنیادِ عمر بر بادست

حافظ»غزلیات»غزل شمارهٔ 37

اگلی نظم

باغِ مرا چه حاجتِ سرو و صنوبر است؟

شمشادِ خانه‌پرورِ ما از که کمتر است؟

حافظ»غزلیات»غزل شمارهٔ 39

◆

آڈیو

صداکار منتخب کریں

0:000:00
◆

ماخذ

فارسی متن کا ماخذ: گنجور

آڈیو کا ماخذ: گنجور

0:000:00