صفحۂ اولشعرازمرہ جاتلغاتمزید مطالعہہمارے بارے میںرابطہ
زندہ رود
زندہ رود

زندہ رود: فارسی شاعری کا ایک جاوداں دریا

زندہ رود فارسی شاعری کو اردو اور انگریزی تراجم، آڈیو اور ویڈیو کے ساتھ ایک پرسکون اور مستقل مطالعہ گاہ میں پیش کرنے کی کوشش ہے۔

مزید جانیں ←
YouTubeFacebookInstagramTikTok

مرکزی راستے

صفحۂ اولشعراتلاشہمارے بارے میںرابطہ

مزید مطالعہ

اوزاناصنافصداکارانمترجمینزندہ رود اور گنجور

لغات

لغاتزندہ رود فارسی لغتزندہ رود عربی لغت

ہر ماہ نئی نظمیں · جاری منصوبہ

© 2026 زندہ رود

  1. حافظ
  2. »غزلیات
  3. »غزل شمارهٔ 115

غزل شمارهٔ 115

شاعر: حافظ

وزن: مفاعیلن مفاعیلن مفاعیلن مفاعیلن (هزج مثمن سالم)

قافیہ: ارارد

صنف: غزل

انگریزی ترجمہ: کلارک
Toggle stanza 1
11
درختِ دوستی بنشان که کامِ دل به بار آرد
نهالِ دشمنی بَرکَن که رنج بی‌شمار آرد

Plant the tree of friendship, that, to fruit, the heart’s desire bringeth: Up-pluck the bush of enmity, that countless troubles bringeth.

22
چو مهمانِ خراباتی به عزت باش با رندان
که دردِ سر کشی جانا، گرت مستی خمار آرد

When thou art the guest of the tavern, with profligates be with respect: For, O beloved, if thou be a dreg-drinker, the intoxication, of wine-sickness, this bringeth.

33
شبِ صحبت غنیمت دان که بعد از روزگارِ ما
بسی گردش کُنَد گردون، بسی لیل و نهار آرد

The night of society, reckon plunder. For, after our time The sphere many a revolution maketh; many a night and day bringeth.

44
عَماری‌دارِ لیلی را که مَهدِ ماه در حکم است
خدا را در دل اندازش که بر مجنون گذار آرد

Leyla’s litter-keeper, in whose order is the moon’s cradle, O God! into his heart cast that, passing by Majnun, he may cause.

55
بهارِ عمر خواه ای دل، وگرنه این چمن هر سال
چو نسرین صد گل آرد بار و چون بلبل هِزار آرد

O heart! desire the spring season. If not, every year, this sward A hundred beautiful roses. like the wild rose, and a thousand like the nightingale bringeth.

66
خدا را چون دلِ ریشم قراری بست با زلفت
بفرما لعلِ نوشین را که زودش با قرار آرد

Since, with Thy tress, my wounded heart hath established a covenant, for God’s sake, Order Thy sweet ruby that to rest, its state, it may bring.

77
در این باغ از خدا خواهد دگر پیرانه‌سر، حافظ
نشیند بر لبِ جویی و سروی در کنار آرد

In this garden, Hafez, gray of head, asketh God That, by the marge of the stream, he may sit; and into his embrace, a cypress may bring.

◆

اگلی / پچھلی نظم

پچھلی نظم

همایِ اوجِ سعادت به دامِ ما افتد

اگر تو را گذری بر مقام ما افتد

حافظ»غزلیات»غزل شمارهٔ 114

اگلی نظم

کسی که حُسن و خَطِ دوست در نظر دارد

محقَق است که او حاصل بصر دارد

حافظ»غزلیات»غزل شمارهٔ 116

◆

آڈیو

صداکار منتخب کریں

0:000:00
◆

ماخذ

فارسی متن کا ماخذ: گنجور

آڈیو کا ماخذ: گنجور

0:000:00