صفحۂ اولشعرازمرہ جاتلغاتمزید مطالعہہمارے بارے میںرابطہ
زندہ رود
زندہ رود

زندہ رود: فارسی شاعری کا ایک جاوداں دریا

زندہ رود فارسی شاعری کو اردو اور انگریزی تراجم، آڈیو اور ویڈیو کے ساتھ ایک پرسکون اور مستقل مطالعہ گاہ میں پیش کرنے کی کوشش ہے۔

مزید جانیں ←
YouTubeFacebookInstagramTikTok

مرکزی راستے

صفحۂ اولشعراتلاشہمارے بارے میںرابطہ

مزید مطالعہ

اوزاناصنافصداکارانمترجمینزندہ رود اور گنجور

لغات

لغاتزندہ رود فارسی لغتزندہ رود عربی لغت

ہر ماہ نئی نظمیں · جاری منصوبہ

© 2026 زندہ رود

  1. حافظ
  2. »غزلیات
  3. »غزل شمارهٔ 58

غزل شمارهٔ 58

شاعر: حافظ

وزن: مفاعلن فعلاتن مفاعلن فعلن (مجتث مثمن مخبون محذوف)

قافیہ: وست

ہم وزن و قافیہ نظمیں: 3

صنف: غزل

انگریزی ترجمہ: کلارک
Toggle stanza 1
11
سرِ ارادتِ ما و آستانِ حضرت دوست
که هر چه بر سرِ ما می‌رود ارادتِ اوست

The head of our desire, and the threshold of the Mighty Friend: For, whatever passeth over our head is His will.

22
نظیرِ دوست ندیدم، اگر چه از مَه و مِهر
نهادم آینه‌ها در مقابلِ رخِ دوست

My Friend’s equal, I have not seen; although of the moon and of the shining sun, The mirrors opposite to the Friend’s face I placed.

33
صبا ز حالِ دلِ تنگِ ما چه شرح دهد؟
که چون شِکَنجِ ورق‌هایِ غنچه تو بر توست

Of our straitened heart, giveth the breeze what news, That, like the folding of the leaves of the rosebud, tightly folded it is.

44
نه من سَبوکش این دیرِ رندسوزم و بس
بسا سَرا که در این کارخانه سنگ و سبوست

Not alone, am I a wine-drinker of this cloister, profligate consuming: O many a head in this workshop is the dust of the pitcher!

55
مگر تو شانه زدی زلفِ عنبرافشان را؟
که بادْ غالیه‌سا گشت و خاکْ عنبربوست

Verily, Thou combedest Thy tress, ambergris-scattering, Since that the breeze became like civet; and the dust, beperfumed with ambergris.

66
نثارِ رویِ تو هر برگِ گل که در چمن است
فدای قَدِّ تو هر سروبُن که بر لبِ جوست

The sprinkling of Thy face, every rose-leaf that is in the sward: The ransom of Thy lofty form, every cypress that is on the river-bank.

77
زبانِ ناطقه در وصفِ شوق نالان است
چه جای کِلکِ بریده‌زبانِ بیهُده‌گوست؟

In the description of His Love, the tongue of speech is dumb: What room for the reed, split of tongue, folly uttering?

88
رخِ تو در دلم آمد مراد خواهم یافت
چرا که حالِ نکو در قَفایِ فالِ نکوست

Thy face came into my heart: my desire I shall gain: For, after the happy omen, is the happy state.

99
نه این زمان دلِ حافظ در آتشِ هوس است
که داغدار ازل همچو لالهٔ خودروست

Not, at this time, is Hafez’s heart in the fire of search: For, the bereaved Eternity is like the self-growing wild tulip.

◆

اگلی / پچھلی نظم

پچھلی نظم

آن سیه‌چَرده که شیرینیِ عالَم با اوست

چَشْمِ مِیگون، لبِ خَندان، دِلِ خُرَّم با اوست

حافظ»غزلیات»غزل شمارهٔ 57

اگلی نظم

دارم امید عاطفتی از جناب دوست

کردم جنایتی و امیدم به عفو اوست

حافظ»غزلیات»غزل شمارهٔ 59

◆

زمین

ہم وزن و قافیہ نظمیں

تو را ز دوست بگویم حکایت بی پوست

همه ازوست و گر نیک بنگری همه اوست

جامی»دیوان اشعار»غزلیات»غزل شمارهٔ 88

بِتا هلاک شود دوست در محبت دوست

که زندگانی او در هلاک بودن اوست

سعدی»دیوان اشعار»غزلیات»غزل شمارهٔ 89

سفر دراز نباشد به پای طالب دوست

که زندهٔ ابدست آدمی که کشتهٔ اوست

سعدی»دیوان اشعار»غزلیات»غزل شمارهٔ 91

◆

آڈیو

صداکار منتخب کریں

0:000:00
◆

ماخذ

فارسی متن کا ماخذ: گنجور

آڈیو کا ماخذ: گنجور

0:000:00