صفحۂ اولشعراءلغاتاوزاناصنافمترجمینصداکارہمارے بارے میںرابطہ
زندہ رود
زندہ رود

زندہ رود: فارسی شاعری کا ایک جاوداں دریا

زندہ رود فارسی شاعری کو اردو اور انگریزی تراجم، آڈیو اور ویڈیو کے ساتھ ایک پرسکون اور مستقل مطالعہ گاہ میں پیش کرنے کی کوشش ہے۔

مزید جانیں ←
YouTubeFacebookInstagramTikTok

مرکزی راستے

صفحۂ اولتلاشہمارے بارے میںرابطہ

مزید مطالعہ

شعراءاوزاناصنافصداکارانمترجمین

لغات

لغاتزندہ رود فارسی لغتزندہ رود عربی لغت

ہر ماہ نئی نظمیں · جاری منصوبہ

© 2026 زندہ رود

  1. حافظ
  2. »غزلیات
  3. »غزل شمارهٔ 113

غزل شمارهٔ 113

شاعر: حافظ

وزن: مفاعلن فعلاتن مفاعلن فعلن (مجتث مثمن مخبون محذوف)

قافیہ: انیداد

صنف: غزل

انگریزی ترجمہ: کلارک
Toggle stanza 1
1

Last night, to the rose, the violet spake; and a sweet trace gave, Saying: “In the world, me, torment a certain one’s tress gave.”

2

The store of mysteries, was my heart; and, the hand of Fate Closed its door; and its key to that heart-ravisher - gave.

3

To Thy court, like one shattered, I came. For, the physician, Me, a trace to the electuary of Thy grace gave.

4

Sound be his body; glad be his heart; happy, his mind! That, the hand of justice and help to the feeble one, he gave.

5

O counsel utterer! go, devise thy own remedy: Loss to whom, wine and the sweet mistress gave.

6

Me miserable, He passed and told to my opponents: “What a pity! my Hafez how miserable life he gave.”

◆

اگلی / پچھلی نظم

پچھلی نظم

آن که رخسارِ تو را رنگِ گل و نسرین داد

صبر و آرام توانَد به منِ مسکین داد

حافظ»غزلیات»غزل شمارهٔ 112

اگلی نظم

همایِ اوجِ سعادت به دامِ ما افتد

اگر تو را گذری بر مقام ما افتد

حافظ»غزلیات»غزل شمارهٔ 114

آڈیو

صداکار منتخب کریں

0:000:00

ماخذ

فارسی متن کا ماخذ: گنجور

آڈیو کا ماخذ: گنجور

0:000:00