حافظ»غزلیات»غزل شمارهٔ 449غزل شمارهٔ 449شاعر: حافظوزن: فعلاتن فعلاتن فعلاتن فعلن (رمل مثمن مخبون محذوف)قافیہ: امیداریہم وزن و قافیہ نظمیں: 2صنف: غزلصداکاران: فاطمه زندی و دیگرآڈیوفاطمه زندیخود کار اسکرولآغازاختتامآڈیوفاطمه زندیخود کار اسکرولآغازاختتامToggle stanza 11نقل کریںای که مهجوری عشاق روا میداریعاشقان را ز بر خویش جدا میداری2نقل کریںتشنهٔ بادیه را هم به زلالی دریاببه امیدی که در این ره به خدا میداری3نقل کریںدل ببردی و بحل کردمت ای جان لیکنبه از این دار نگاهش که مرا میداری4نقل کریںساغر ما که حریفان دگر مینوشندما تحمل نکنیم ار تو روا میداری5نقل کریںای مگس حضرت سیمرغ نه جولانگه توستعرض خود میبری و زحمت ما میداری6نقل کریںتو به تقصیر خود افتادی از این در محروماز که مینالی و فریاد چرا میداری؟7نقل کریںحافظ از پادشهان پایه به خدمت طلبندسعی نابرده چه امید عطا میداری؟◆اگلی / پچھلی نظمپچھلی نظمای که در کوی خرابات مقامی داریجم وقت خودی ار دست به جامی داریحافظ»غزلیات»غزل شمارهٔ 448اگلی نظمروزگاریست که ما را نگران میداریمخلصان را نه به وضع دگران میداریحافظ»غزلیات»غزل شمارهٔ 450زمینہم وزن و قافیہ نظمیںرخصت بوسه اگر از لب جامی داریتلخ منشین که عجب عیش مدامی داریصائب»دیوان اشعار»غزلیات»غزل شمارهٔ 6811ای که در کوی خرابات مقامی داریجم وقت خودی ار دست به جامی داریحافظ»غزلیات»غزل شمارهٔ 448آڈیوصداکار منتخب کریںفاطمه زندیعندلیبمریم فقیهی کیامحمدرضا مومن نژادمحسن لیلهکوهیشاپرک شیرازیسهیل قاسمیافسر آریافریدون فرحاندوزنازنین بازیانمحمدرضاکاکائیآڈیو چلائیں0:000:00ماخذفارسی متن کا ماخذ: گنجورآڈیو کا ماخذ: گنجور
