غالب دهلوی»دیوان اشعار»رباعیات»رباعی شمارهٔ 98رباعی شمارهٔ 98شاعر: غالب دهلویوزن: مفعول مفاعیل مفاعیل فعل (وزن رباعی)قافیہ: مدهصنف: رباعیآغازاختتامآغازاختتامToggle stanza 11نقل کریںیارب به جهانیان دل خرم دهدر دعوی جنت آشتی با هم ده2نقل کریںشداد پسر نداشت باغش از تستآن مسکن آدم به بنی آدم ده◆اگلی / پچھلی نظمپچھلی نظمای آن که گرفته ام به کوی تو پناهرانی چو به عنف از در خویشم ناگاهغالب دهلوی»دیوان اشعار»رباعیات»رباعی شمارهٔ 97اگلی نظمهر چند که زشت و ناسزاییم همهدر عهده رحمت خداییم همهغالب دهلوی»دیوان اشعار»رباعیات»رباعی شمارهٔ 99ماخذفارسی متن کا ماخذ: گنجور
پچھلی نظمای آن که گرفته ام به کوی تو پناهرانی چو به عنف از در خویشم ناگاهغالب دهلوی»دیوان اشعار»رباعیات»رباعی شمارهٔ 97
اگلی نظمهر چند که زشت و ناسزاییم همهدر عهده رحمت خداییم همهغالب دهلوی»دیوان اشعار»رباعیات»رباعی شمارهٔ 99
