شاعر: عراقی
دریغا روزگار خوش که من در جنب میمونت
بدم با بخت هم کاسه، بدم با کام همزانو
رسم گویی در آن حضرت دگرباره من مسکین
عسیالایام ان یرجعن قوما کالذی کانوا
زمین
در این ظلمتسرا تا کی، به بوی دوست بنشینم
گهی انگشت بر دندان، گهی سر بر سر زانو
حافظقطعاتقطعه شمارهٔ 24
دریغا روزگار ما و آن ایام در مهرش
همی گویم به صد زاری، سر ادبار بر زانو
عراقیدیوان اشعارمقطعاتشمارهٔ 6
چو یاد آرم از آن ساعت که خرم طبع بنشستم
لبم پر خنده، با یاران و با احباب همزانو
عراقیدیوان اشعارمقطعاتشمارهٔ 7
فارسی متن کا ماخذ: گنجور
