غزل شمارهٔ 24

شاعر: عراقی

وزن: مفعول مفاعلن فعولن (هزج مسدس اخرب مقبوض محذوف)

قافیہ: اراست

ہم وزن و قافیہ نظمیں: 2

صنف: غزل

صداکار: سهیل قاسمی

جانا، نظری، که دل فگار است

بخشای، که خسته نیک زار است

بشتاب، که جان به لب رسید است

دریاب کنون، که وقت کار است

رحم آر، که بی‌تو زندگانی

از مرگ بتر هزار بار است

دیری است که بر در قبول است

بیچاره دلم ، که نیک خوار است

نومید چگونه باز گردد؟

از درگهت، آن کامیدوار است

ناخورده دلم شراب وصلت

از دردی هجر در خمار است

مگذار به کام دشمن ، ای دوست

بیچاره مرا ، که دوستدار است

رسواش مکن به کام دشمن

کو خود ز رخ تو شرمسار است

خرم دل آن کسی، که او را

اندوه و غم تو غمگسار است

1010

یادیش ازین و آن نیاید

آن را که، چو تو نگار، یار است

1111

کار آن دارد، که بر در تو

هر لحظه و هر دمیش بار است

1212

نی آنکه همیشه چون عراقی

بر خاک درت چو خاک خوار است

زمین

ہم وزن و قافیہ نظمیں

زلف تو هنوز تابدار است

چشمت به کرشمه در خمار است

امیرخسرو دهلویدیوان اشعارغزلیاتغزل شمارهٔ 176

فریاد من از فراق یار است

وافغان من از غم نگار است

سعدیدیوان اشعارغزلیاتغزل شمارهٔ 67

آڈیو

صداکار منتخب کریں

0:000:00

ماخذ

فارسی متن کا ماخذ: گنجور

آڈیو کا ماخذ: گنجور