عراقی»دیوان اشعار»رباعیات»رباعی شمارهٔ 59رباعی شمارهٔ 59شاعر: عراقیوزن: مفعول مفاعیل مفاعیل فعل (وزن رباعی)قافیہ: امبماندصنف: رباعیآغازاختتامآغازاختتامToggle stanza 111نقل کریںمسکین دل من! که بیسرانجام بمانددر بزم طرب بی می و بیجام بماند22نقل کریںدر آرزوی یار بسی سودا پختسوداش بپخت و آرزو خام بماند◆اگلی / پچھلی نظمپچھلی نظمآنجا که تویی عقل کجا در تو رسد؟خود زشت بود که عقل ما در تو رسدعراقی»دیوان اشعار»رباعیات»رباعی شمارهٔ 58اگلی نظماز روز وجودم شفقی بیش نماندوز گلشن جانم ورقی بیش نماندعراقی»دیوان اشعار»رباعیات»رباعی شمارهٔ 60◆ماخذفارسی متن کا ماخذ: گنجور
پچھلی نظمآنجا که تویی عقل کجا در تو رسد؟خود زشت بود که عقل ما در تو رسدعراقی»دیوان اشعار»رباعیات»رباعی شمارهٔ 58
اگلی نظماز روز وجودم شفقی بیش نماندوز گلشن جانم ورقی بیش نماندعراقی»دیوان اشعار»رباعیات»رباعی شمارهٔ 60
