غزل شمارهٔ 98

شاعر: عراقی

وزن: مفاعیلن مفاعیلن فعولن (هزج مسدس محذوف یا وزن دوبیتی)

قافیہ: امکردند

ہم وزن و قافیہ نظمیں: 1

صنف: غزل

صداکاران: فاطمه زندی، حمیدرضا محمدی

نخستین باده کاندر جام کردند

ز چشم مست ساقی وام کردند

چو باخود یافتند اهل طرب را

شراب بیخودی در جام کردند

لب میگون جانان جام در داد

شراب عاشقانش نام کردند

ز بهر صید دل‌های جهانی

کمند زلف خوبان دام کردند

به گیتی هر کجا درد دلی بود

به هم کردند و عشقش نام کردند

سر زلف بتان آرام نگرفت

ز بس دل‌ها که بی‌آرام کردند

چو گوی حسن در میدان فکندند

به یک جولان دو عالم رام کردند

ز بهر نقل مستان از لب و چشم

مهیا پسته و بادام کردند

از آن لب، در خور صد آفرین است

نصیب بی‌دلان دشنام کردند

1010

به مجلس نیک و بد را جای دادند

به جامی کار خاص و عام کردند

1111

به غمزه صد سخن با جان بگفتند

به دل ز ابرو دو صد پیغام کردند

1212

جمال خویشتن را جلوه دادند

به یک جلوه دو عالم رام کردند

1313

دلی را تا به دست آرند، هر دم

سر زلفین خود را دام کردند

1414

نهان با محرمی رازی بگفتند

جهانی را از آن اعلام کردند

1515

چو خود کردند راز خویشتن فاش

عراقی را چرا بدنام کردند؟

زمین

ہم وزن و قافیہ نظمیں

گناه عشق و مستی عام کردند

دلیل پختگان را خام کردند

علامہ اقبالارمغان حجازحضور رسالتبخش 2 - گناه عشق و مستی عام کردند

آڈیو

صداکار منتخب کریں

0:000:00

ماخذ

فارسی متن کا ماخذ: گنجور

آڈیو کا ماخذ: گنجور