صفحۂ اولشعرازمرہ جاتلغاتمزید مطالعہہمارے بارے میںرابطہ
زندہ رود
زندہ رود

زندہ رود: فارسی شاعری کا ایک جاوداں دریا

زندہ رود فارسی شاعری کو اردو اور انگریزی تراجم، آڈیو اور ویڈیو کے ساتھ ایک پرسکون اور مستقل مطالعہ گاہ میں پیش کرنے کی کوشش ہے۔

مزید جانیں ←
YouTubeFacebookInstagramTikTok

مرکزی راستے

صفحۂ اولشعراتلاشہمارے بارے میںرابطہ

مزید مطالعہ

اوزاناصنافصداکارانمترجمینزندہ رود اور گنجور

لغات

لغاتزندہ رود فارسی لغتزندہ رود عربی لغت

ہر ماہ نئی نظمیں · جاری منصوبہ

© 2026 زندہ رود

  1. بیدل دهلوی
  2. »غزلیات
  3. »غزل شمارهٔ 141

غزل شمارهٔ 141

شاعر: بیدل دهلوی

وزن: فعلاتن فعلاتن فعلاتن فعلن (رمل مثمن مخبون محذوف)

قافیہ: ورا

ہم وزن و قافیہ نظمیں: 1

صنف: غزل

صداکار: عندلیب
Toggle stanza 1
11
اگر اندیشه کند ط‌رز نگاه او را
جوش حیرت مژه سازد نگه آهو را
22
ما هم از تاب و تب عشق به خود می‌بالیم
بر سر آتش اگر هست دمیدن مو را
33
عرض شوخی چه دهد نالهٔ محروم اثر
تیغِ بی‌جوهر ما کرد سفید ابرو را
44
بسکه تنگ است فضای چمن از نالهٔ من
بر زمین برگ‌ِ گل از سایه نهد پهلو را
55
سرنوشتم نتوان خواند مگر در تسلیم
توأم جبههٔ خود ساخته‌ام زانو را
66
خاک گردیدم و از طعنِ خَسان وارستم
آخر انباشتم از خود دهن بدگو را
77
نبض دل هم به تپش ناله‌طراز نفس است
چنگ اگر شانه به مضراب زند گیسو را
88
خال از نسبت رخسار تو رنگین‌تر شد
قرب خورشید به شب‌ کرد مدد هندو را
99
صافیِ دیده و دل مانع تمییز دویی‌ست
پشت عینک به تفاوت نرساند رو را
1010
تا نظر می‌کنی از کسوتِ رنگ‌ آزادیم
رگ‌ِ گل چند به زنجیر نشاند بو را
1111
بیدل این‌ عرصه تماشاکدهٔ الفت نیست
سبز کرده‌ است در و دشت رمِ آهو را
◆

اگلی / پچھلی نظم

پچھلی نظم

نمی‌دانم چه تنگی درهم افشرد آه مجنون را

رم این گردباد آخر به ساغر کرد هامون را

بیدل دهلوی»غزلیات»غزل شمارهٔ 140

اگلی نظم

به‌ گلشنی‌ که دهم عرض شوخی او را

تحیر آینهٔ رنگ می‌کند بو را

بیدل دهلوی»غزلیات»غزل شمارهٔ 142

◆

زمین

ہم وزن و قافیہ نظمیں

سرمه سنگین نکند شوخی چشم اورا

درس تمکین ندهد گرد، رم آهورا

بیدل دهلوی»غزلیات»غزل شمارهٔ 143

◆

آڈیو

صداکار منتخب کریں

0:000:00
◆

ماخذ

فارسی متن کا ماخذ: گنجور

آڈیو کا ماخذ: گنجور

0:000:00