غزل شمارهٔ 756

چشم تو چون ز مستی غفلت فراز نیست

تهمت چه می نهی که در فیض باز نیست

حسن ترا که ناز به اهل نیاز نیست

این ناز دیگرست که پروای ناز نیست

حسنت نیازمند تماشای ناز نیست

اما ز ذوق جلوه ی خود بی نیاز نیست

هرکس شهید آن مژه های درازنیست

در شرع بر جنازه آن کس نماز نیست