عطار»مصیبت نامه»بخش بیست و هفتم»بخش 2 - الحكایة و التمثیلبخش 2 - الحكایة و التمثیلشاعر: عطاروزن: فاعلاتن فاعلاتن فاعلن (رمل مسدس محذوف یا وزن مثنوی)صنف: مثنویآغازاختتامآغازاختتامToggle stanza 11نقل کریںگفت با مجنون شبی لیلی برازکای بعشق من ز عقل افتاده باز2نقل کریںتا توانی با خرد بیگانه باشعقل را غارت کن و دیوانه باش3نقل کریںزآنک اگر تو عاقل آئی سوی منزخم بسیاری خوری در کوی من4نقل کریںلیک اگر دیوانه آئی در شمارهیچکس را با تو نبود هیچ کار◆اگلی / پچھلی نظمپچھلی نظمسالک دلدادهٔ بیدل دلیرپیش جن آمد ز جان خویش سیرعطار»مصیبت نامه»بخش بیست و هفتم»بخش 1 - المقالة السابعةو العشروناگلی نظمبود مجنونی عجب نه سر نه بنکز جنون گستاخ میگفتی سخنعطار»مصیبت نامه»بخش بیست و هفتم»بخش 3 - الحكایة و التمثیلماخذفارسی متن کا ماخذ: گنجور
پچھلی نظمسالک دلدادهٔ بیدل دلیرپیش جن آمد ز جان خویش سیرعطار»مصیبت نامه»بخش بیست و هفتم»بخش 1 - المقالة السابعةو العشرون
اگلی نظمبود مجنونی عجب نه سر نه بنکز جنون گستاخ میگفتی سخنعطار»مصیبت نامه»بخش بیست و هفتم»بخش 3 - الحكایة و التمثیل