عطار»مختارنامه»باب بیست و دوم: در روی به آخرت آوردن و ترك دنیا كردن»شمارهٔ 9شمارهٔ 9شاعر: عطاروزن: مفعول مفاعیل مفاعیل فعل (وزن رباعی)قافیہ: فتنبودصنف: رباعیآغازاختتامآغازاختتامToggle stanza 11نقل کریںکارت همه چون که خوردن و خفتن بودمیلت همه در شنودن و گفتن بود2نقل کریںبنشین که من و تو را درین دار غرورمقصود ز آمدن، همه رفتن بود◆اگلی / پچھلی نظمپچھلی نظمچون قاعدهٔ بقای ما عین فناستبر عین فنا کار بنتوان آراستعطار»مختارنامه»باب بیست و دوم: در روی به آخرت آوردن و ترك دنیا كردن»شمارهٔ 8اگلی نظمتو بیخبری و تا خبر خواهد بوداز جملهٔ عالمت گذر خواهد بودعطار»مختارنامه»باب بیست و دوم: در روی به آخرت آوردن و ترك دنیا كردن»شمارهٔ 10ماخذفارسی متن کا ماخذ: گنجور
پچھلی نظمچون قاعدهٔ بقای ما عین فناستبر عین فنا کار بنتوان آراستعطار»مختارنامه»باب بیست و دوم: در روی به آخرت آوردن و ترك دنیا كردن»شمارهٔ 8
اگلی نظمتو بیخبری و تا خبر خواهد بوداز جملهٔ عالمت گذر خواهد بودعطار»مختارنامه»باب بیست و دوم: در روی به آخرت آوردن و ترك دنیا كردن»شمارهٔ 10