عطار»مختارنامه»باب چهل و نهم: در سخن گفتن به زبان پروانه»شمارهٔ 17شمارهٔ 17شاعر: عطاروزن: مفعول مفاعیل مفاعیل فعل (وزن رباعی)قافیہ: ایشافتادصنف: رباعیآغازاختتامآغازاختتامToggle stanza 11نقل کریںپروانه که شمع دلگشایش افتاددلبستگی گره گشایش افتاد2نقل کریںگردِ سرِ شمع پایکوبان میگشتجان بر سرش افشاند و به پایش افتاد◆اگلی / پچھلی نظمپچھلی نظمپروانه به شمع گفت: غم بیشستیگر سوز من و تو را نه در پیشستیعطار»مختارنامه»باب چهل و نهم: در سخن گفتن به زبان پروانه»شمارهٔ 16اگلی نظمچون شمعِ جمال خود به پروانه نمودپروانه ز شوقِ او فرود آمد زودعطار»مختارنامه»باب چهل و نهم: در سخن گفتن به زبان پروانه»شمارهٔ 18ماخذفارسی متن کا ماخذ: گنجور
پچھلی نظمپروانه به شمع گفت: غم بیشستیگر سوز من و تو را نه در پیشستیعطار»مختارنامه»باب چهل و نهم: در سخن گفتن به زبان پروانه»شمارهٔ 16
اگلی نظمچون شمعِ جمال خود به پروانه نمودپروانه ز شوقِ او فرود آمد زودعطار»مختارنامه»باب چهل و نهم: در سخن گفتن به زبان پروانه»شمارهٔ 18
