عطار»مختارنامه»باب اول: در توحیدِ باری عزّ شأنه»شمارهٔ 17شمارهٔ 17شاعر: عطاروزن: مفعول مفاعیل مفاعیل فعل (وزن رباعی)قافیہ: التورسدصنف: رباعیآغازاختتامآغازاختتامToggle stanza 11نقل کریںنه عقل، بدان حضرت جاوید رسدنه جان به سراچهٔ جلال تو رسد2نقل کریںگر میجنبد سایه و گر اِستادستممکن نبود که درجمال تو رسد◆اگلی / پچھلی نظمپچھلی نظمنه عقل به کُنْهِ لایزال تو رسدنه فکر به غایت جمال تو رسدعطار»مختارنامه»باب اول: در توحیدِ باری عزّ شأنه»شمارهٔ 16اگلی نظمآنجا که تویی هیچ مبارز نرسدپیک نظر و عقل مُجاهِز نرسدعطار»مختارنامه»باب اول: در توحیدِ باری عزّ شأنه»شمارهٔ 18ماخذفارسی متن کا ماخذ: گنجور
پچھلی نظمنه عقل به کُنْهِ لایزال تو رسدنه فکر به غایت جمال تو رسدعطار»مختارنامه»باب اول: در توحیدِ باری عزّ شأنه»شمارهٔ 16
اگلی نظمآنجا که تویی هیچ مبارز نرسدپیک نظر و عقل مُجاهِز نرسدعطار»مختارنامه»باب اول: در توحیدِ باری عزّ شأنه»شمارهٔ 18
