عطار»مختارنامه»باب ششم: در بیان محو شدۀ توحید و فانی در تفرید»شمارهٔ 63شمارهٔ 63شاعر: عطاروزن: مفعول مفاعیل مفاعیل فعل (وزن رباعی)قافیہ: یشامدہم وزن و قافیہ نظمیں: 2صنف: رباعیآغازاختتامآغازاختتامToggle stanza 11نقل کریںچون بادیهٔ عشق، مرا پیش آمدهر گامم ازو ز صد جهان بیش آمد2نقل کریںدل رفت و درین بادیه تک زد عمریخود بادیه او بود چو با خویش آمد◆اگلی / پچھلی نظمپچھلی نظمآرام ز جانِ حاضرم میبینمجنبش ز دلِ مسافرم میبینمعطار»مختارنامه»باب ششم: در بیان محو شدۀ توحید و فانی در تفرید»شمارهٔ 62اگلی نظمآن دم که چو بحر کل شود ذات مراروزن گردد جملهٔ ذرات مراعطار»مختارنامه»باب ششم: در بیان محو شدۀ توحید و فانی در تفرید»شمارهٔ 64زمینہم وزن و قافیہ نظمیںروزی نظرش بر من درویش آمددیدم که معلم بداندیش آمدسعدی»دیوان اشعار»رباعیات»رباعی شمارهٔ 53گر عقل مرا مصلحت اندیش آمدتا این چه طریقیست که در پیش آمدعطار»مختارنامه»باب نهم: در مقام حیرت و سرگشتگی»شمارهٔ 6ماخذفارسی متن کا ماخذ: گنجور
پچھلی نظمآرام ز جانِ حاضرم میبینمجنبش ز دلِ مسافرم میبینمعطار»مختارنامه»باب ششم: در بیان محو شدۀ توحید و فانی در تفرید»شمارهٔ 62
اگلی نظمآن دم که چو بحر کل شود ذات مراروزن گردد جملهٔ ذرات مراعطار»مختارنامه»باب ششم: در بیان محو شدۀ توحید و فانی در تفرید»شمارهٔ 64
گر عقل مرا مصلحت اندیش آمدتا این چه طریقیست که در پیش آمدعطار»مختارنامه»باب نهم: در مقام حیرت و سرگشتگی»شمارهٔ 6
