عطار»مختارنامه»باب سی و هشتم: در صفت لب و دهان معشوق»شمارهٔ 25شمارهٔ 25شاعر: عطاروزن: مفعول مفاعیل مفاعیل فعل (وزن رباعی)قافیہ: انمیخیزدصنف: رباعیآغازاختتامآغازاختتامToggle stanza 11نقل کریںزان پسته که شیرینی جان میخیزدشوری است که از شکرستان میخیزد2نقل کریںچون خندهٔ پستهٔ تو بس با نمک استاین شور ز پستهٔ تو زان میخیزد◆اگلی / پچھلی نظمپچھلی نظمچون گِرد مه از مشک سیه مور آوردشیرینی خط بر شکرش زور آوردعطار»مختارنامه»باب سی و هشتم: در صفت لب و دهان معشوق»شمارهٔ 24اگلی نظمدر عشق دلم هیچ نمیسنجد از اوهر دم به غمی دگر همی رنجد از اوعطار»مختارنامه»باب سی و هشتم: در صفت لب و دهان معشوق»شمارهٔ 26ماخذفارسی متن کا ماخذ: گنجور
پچھلی نظمچون گِرد مه از مشک سیه مور آوردشیرینی خط بر شکرش زور آوردعطار»مختارنامه»باب سی و هشتم: در صفت لب و دهان معشوق»شمارهٔ 24
اگلی نظمدر عشق دلم هیچ نمیسنجد از اوهر دم به غمی دگر همی رنجد از اوعطار»مختارنامه»باب سی و هشتم: در صفت لب و دهان معشوق»شمارهٔ 26