عطار»مختارنامه»باب اول: در توحیدِ باری عزّ شأنه»شمارهٔ 75شمارهٔ 75شاعر: عطاروزن: مفعول مفاعیل مفاعیل فعل (وزن رباعی)قافیہ: مكردنصنف: رباعیآغازاختتامآغازاختتامToggle stanza 11نقل کریںچون عفو تو میتوان مسلم کردنتا کی ز غمِ گناه،ماتم کردن2نقل کریںدانی که تمام است ز بحر کرمتیک قطره نثارِ هر دو عالم کردن◆اگلی / پچھلی نظمپچھلی نظمای عقل شده در صفت ذات تو پستاز حد بگذشت این همه تقصیر که هستعطار»مختارنامه»باب اول: در توحیدِ باری عزّ شأنه»شمارهٔ 74اگلی نظمگر فضلِ تو عقل را یقین مینشودزانست که تیز چشم دین مینشودعطار»مختارنامه»باب اول: در توحیدِ باری عزّ شأنه»شمارهٔ 76ماخذفارسی متن کا ماخذ: گنجور
پچھلی نظمای عقل شده در صفت ذات تو پستاز حد بگذشت این همه تقصیر که هستعطار»مختارنامه»باب اول: در توحیدِ باری عزّ شأنه»شمارهٔ 74
اگلی نظمگر فضلِ تو عقل را یقین مینشودزانست که تیز چشم دین مینشودعطار»مختارنامه»باب اول: در توحیدِ باری عزّ شأنه»شمارهٔ 76
